Veluwsche (Uddelsche) spreekwijzen.

Op 'n pas. Op een keer, bij gelegenheid.

Met 'n zet. In de gauwigheid.

Grof garen spinnen. Afrazen, afbrommen, een standje geven.

Tusschen twee lichten. Tusschen licht en donker.

De pap zout koken. Iemand het leven zuur maken.

An 't end. Zwaar vermoeid.

Stik an de latte. An 't end in den superlatief.

Verzonnen. Luchten, verluchten. De boerin is aan 't verzonnen, als ze boven- of onderkleeren, die weinig of niet gedragen worden, maar meestal in de kast opgesloten blijven, op een mooien dag in de zon hangt of legt. ‘Dan geet er de moffe lucht af, en 't goed verspocht ook nie, weet i?’

'N metworst noar 'n stuk spek gooien. Een schelvischje uitgooien om een kabeljauw te vangen.

'N valschen eed doen. Eten van 't overschot van 't pot-eten, van 't middagmaal, dat voor een ander of eigenlijk als 't uitschot van de spijs voor kat of hond bestemd is. De zoogenoemde pottenschrapers, ‘hier of doar in 'n huusholdinge’, maken zich schuldig aan overtreding van het negende gebod.

Weg-'t-'n-weer. Hier en daar en ginds, overal, dikwijls.

Geen kuken van één Mei zijn. Niet van vandaag of gisteren zijn. Uitgeslapen, gaar.

Anspan kriigen. Een maat, een makker, een medehelper bekomen.

Met 't kond in de botter. In den vetpot.

Geen gebrek ergens in schieten. Geen doorzicht hebben, geen ge-

vaar, geen moeite, geen voordeel zien. Zonder zorg daarheen leven, en niet verder zien dan de neus lang is.

Met den plaggenwagen weerkomen. Geen aanzoek gekregen hebben. Als een boerendeern, bij gelegenheid van de kermis, geen vrijer gehad heeft en ze komt ook zonder jongen thuis, dan is ze met den plaggenwagen weergekomen, en dan moet ze, zoo luidt 't spreekwoord verder, den volgenden dag de speken [spaken] gaan opzoeken.

Afriggelen. Iemand de les lezen, op zijn nummer, op zijn voorman zetten.

't Er noa heb 'n. In de gelegenheid zijn.

Aan 't Uddelermeer.

A. AARSEN.