Sy comen by met scriftueren / soo fijn

Op dat sy haer dwalinghe / mochten bescharmen

Waer eest toe comen god moets ontfarmen.

 

Sy belyden haer schult dat sy gedwaeldt // hebben

Om dat sy bevaerden hebben ghedaen

Te vasten gheloeft en dat betaelt // hebben

De kercken versocht aflaet ghehaelt // hebben

Maer datse in tavernen en bordeelen gaen

Haer gheldt / met hoeren / en boeven duerslaen

Van sulcken dinghen maken sy cleyn mentie

Sy clagen seere / dat sy hebben bestaen

Wywater te nemen / sy en willen voortaen

In menschen vonden / stellen gheen credentie

Maer dat sy volghen / eens ketters sententie

Die sijn cappe heeft ghehanghen opten thuyn

Daer af en maken sy gheen conscientie

Ja en dat sy duer haer eyghen inventie

Tot quaedt doen nemen gheringhe ocsuyn

Sy wanen god met hoye vullen den capruyn

Maer hy kendt haer venijnich herte wacharmen

Waer eest toe comen god moets ontfarmen

 

Ic heb corts gehoort truyscht noch in dooren // my

Dat dees boeven ooc claghen even ghedichte

Dat sy der sancten beelden tes vrempt om hooren // vry

Hebben gheeerdt wie souder hem niet stooren // by

Maer dat sy Cupido / met synen schichte

Lucretia Venus oft een haer nichte

In haer cameren stellen puer moeder / naeckt

Dwelck tot onsuverheden / mach trecken lichte

Al waert dat alle menschen / ontstichte

Dat en achten sy niet hoe sijn sy misraeckt

Noch claghen sy meer tes weerdich ghelaeckt

Dat sy svridaechs gheen vleesch en hebben gheten

Tfy vleeschsacken / die niet dan vleesch en smaeckt

U tonghe waer weerdich wee u die spraeckt

Datmense aen een cake sou speten

Ic duchte de duyvel heeft sulcx herte beseten

Uut wiens monde gaen dees boose tarmen

Waer eest toe comen god moets ontfarmen.

 

Sy claghen als die haren vuylen sac // soecken

Dat sy vleesch gederft hebben niet dat sy als sueghen

Altijt sonder vreese den vollen back // soecken+

Tegen Paulus leere / haers vleeschs gemack soecken

Gulsichlijck meer eeten dan sy vermueghen

Malcanderen verlasten met grooten tueghen

Dat sy hen selven niet en connen verblasen

In droncken drincken sy verhueghen

Suyvel te derven en dunct hen niet dueghen

De veertich daghen / achten sy voor vysvasen

Noch seydt dit volc / en waendt ons verbasen

Dat hen roudt dat sy keersen hebben ontsteken

Inde kercke / niet dat sy als dwasen

By nachte gaen mommen met bommen rasen

En laten dwas achter straten leken

En verquisten tgoedt duer haer sinlijcke treken

Dat sy den aermen perssen uutten darmen

Waer eest toe comen godt moets ontfarmen

 

Dit quaedt geslachte / beclaecht god woudts // ooc

Dat sy gods tempel / hebben helpen verchieren

Dwelc inde scriftuere / es gefundeert van oudts // ooc

Maer dat zy veel silvers hanghen en goudts // ooc

Aen haer lichaem dwelc sijn sal spijse der pieren

Syde / damast / en mach hen niet ontdieren

Op dat sy mueghen nae de weerelt blaten

Hoe sy daer om bedrieghen grabben en ghieren

Dat en achten sy niet / maer sy creyieren

Datmen theylichdom beslaet in gulden platen

Sy maken wel gouden en silveren vaten

Die sy ghebruycken tot haer ydel glorie

En hen dunct / dit is hen al toeghelaten

Maer sy beschimpen als menschen verwaten

Dat gods lichaem rust in een gulden cyborie

Stelden sy haer overdaedt / in haer memorie

Sy vonden wel sake / dat sy mochten karmen

Waer eest toe comen god moets ontfarmen.

Datse cloosters abdijen voortijts begaefden // oyt

Daer af sy hen selven verfouwen

Ja en datse muncken en nonnen laefden // oyt

Met haren goede dat sy beslaefden // oyt

Dat claghen sy seere en willent voordt schouwen

Maer datse haer camercatkens houwen

En hanghen haer goedt aen selcken teven

En stelent haren gheechten vrouwen

Dat en hoor ic niet dat hen es berouwen

Waer es de kersten religie bleven

Sy segghen groot quaedt te hebben bedreven

Dat sy waenden haer ghebet mocht comen in staeyen

Haerder vrienden sielen waer staet ghescreven

Datter een vaechvier es segghen sy na dit leven

Certeyn eest dat sy hen niet bet en beraeyen

Laten tvaechvier sijn / ten sal hen niet schaeyen

Maer by thelsche vier / sullen sy hen warmen

Waer eest toe comen / god moets ontfarmen

 

Noch rekenent dees ketters ooc voor sonde // groot

Dat sy de sancten / hebben ghebeden

Om hulpe / alst hen was teenigher stonde // noot

En dat sy haer ghebreken / metten monde // bloot

Voor den priester / in gods stadt / hebben beleden

En dat sy god waenden stellen te vreden

Met pijnlijcken wercken / voor tsondich mesdragen

Dat roudt hen / segghen sy opten dach van heden

Maer dat sy gods gheboden overtreden

Hoveerdich onchuysch syn / in duechden vertragen

Te dierder vercoopen / op langhe daghen

Duer ghiericheyt woecker / doen en finantie

Waer met sy haren naesten tvleesch af cnagen

Hier af en hebben sy gheen mishaghen

Maer segghen / tes een ghemeyn usantie

Duer Christus doodt hebben sy quitantie

Sy en achten niet hoe sy vol sonden swarmen

Waer eest toe comen god moets ontfarmen.

Al esser by een maer twee oft drije

Noch vallen sy onder malcanderen twistich

Gods gheest es eenich hy en maect gheen partije

Tes een gheest des vreedts / gheen gheest van nije+

Dese sijn den Christenen vrede verquistich+

Consten sy haer voornemen by brenghen listich+

Sy en lieten goey menschen nerghens gheharmen

Waer eest toe comen godt moets ontfarmen.

 

Uut lieften totter waerheyt is dit volendt // vry

Hoe mijn sinnen licht / int onthouden gedwaelt // hebben

Had ic dLuyters refreyn ghehadt onttrendt // my

Ic soude den facteur / licht beter betaeldt // hebben.