terug  begin  verderprepost
[p. 177]
 
¶ Ghescreven uuter Vlaemscher waranden
 
Gode ter eeren / ende den ketters ter schanden
Antwoorde.
 
¶ Een eerlijc leven / een salich sterven // met
 
Wille u god gheven // altoos / en erven // net

Refereyn.

 
Als ic mijn ooghen op alle staten // keere
 
Soo verwonder ic my boven maten // seere
 
Datmen heensdaechs veel geleerde mans // vint
 
Die Lutter weerstaen Luters verwaten // leere
 
Dus biddic u en wilt niet laten // heere
 
Ghy en thoont dat ghy tgeloove gans // mint
 
In dese boose weerelt welc es bycans // blindt
 
Wilt Christus hoopken int geloove styven // sterck
 
Al mach ic mijn beste vast doen nochtans // kint
 
Ic en can alleene gemaken geenen dans // twint
[p. 178]
 
Legghen de ketters ooc aen mijn scrijven merck
 
Maer slaent voor boerte denckende tes wijven // werc
 
Dus verwect uwen geest als vroom Campioen // fijn
 
Aenveert de penne tsal licht beclyven // clerc
 
Ten mocht gheen tijt meer dan nu van doen // sijn
 
Ghy sijt wachter ghestelt laet clincken de basoen // dijn
 
Want gy de vianden tvolc gods omringen // siet
 
Den wille es goet maer ic en cans volbringen // niet
 
 
 
Al soudmen my uuten lande verdreven // jagen
 
Bespotten verachten jae ooc geven // slagen
 
Ic wout altsamen met vromen moede // lijen
 
Ic en soude naer goet / nichten oft neven // vragen
 
Maer soude gheerne mijn tijtlijc leven // wagen
 
Mocht ic Christus bruyt van teghenspoede // vrijen
 
Ic soude wel willen totten bloede // strijen
[p. 179]
 
Gaef god dat ic de ketters verwinnen // mochte
 
Die de kercke bevichten als verwoede // prijen
 
Maer aeylaschen ic moet my als donvroede // mijen
 
Och oft gods gheest in my van binnen // wrochte
 
En hy Salomons16 wijsheyt aen mijn sinnen // cnochte
 
Ic sou mijn verstandt tot allen uren // bugen
 
Tot dat ic tonder dees valsche spinnen // brochte
 
Die haer venijn uuter scriftueren // sughen
 
Dinwendighe boosheyt wel haer cueren // tugen
 
Dies mijn herte hen als tschaep swolfs bespringen // vliet
 
Den wille es goet maer ic en cans volbringen // niet
 
 
 
Vervuldt ghy tghene dat mach gebreken // my
 
Toont u licht datter dmyne wert ontsteken // by+
 
En willet dan opten candellaer // setten
 
Uut rey[n]der jonsten baert constige treken // ghy
[p. 180]
 
Straft de gene waer uut derrueren leken // vry
 
Waer af es kerstenrijc vol onclaer // smetten
 
Wantse haer tanden tegen gods altaer // wetten
 
Sancten verachten waerse een gelach // drincken
 
De sielkens int vaechvier ooc openbaer // letten
 
Int schijn van duechden spreyen sy haer // netten
 
Om sielen te vane sijnt sduvels slach // vincken
 
Waer by daer vele int helsche geclach // sincken
 
Want sy discoort in alle landen // wecken
 
Voor tsoete sy tsuer alden dach // schincken
 
Wanneer sy gods woordt naer haer verstanden // recken
 
Ic souse van een met mijnen tanden // trecken
 
Hadt icks macht eer ic haer boosheyt gehingen / liet
 
Den wille es goet maer ic en cans volbringen // niet
 
 
 
De milde heere deylt u sijn waerde // ghaven
[p. 181]
 
En wilt den penninc niet in daerde // graven+
 
Maer laet u licht om elcken te stichten // lichten+
 
Uwen loon wert groot wilt als donvervaerde // slaven
 
En helpt my de ketters metten swaerde // straven
 
Daer Paulus af scrijft maect sonder swichten // dichten
 
En laet ons tegen de boose wichten // vichten
 
Die onder goey terwe nu quaet saet // saeyen
 
Tegen de waerheyt altijt haer schichten // richten
 
En die met onbeschaemden aensichten // slichten
 
Der kercken statuten en haeren naet // naeyen
 
Sou icse bekeeren die dus int quaet // haeyen
 
Ic ving eer met tamboeren in dunen // hasen
 
Sy souden my heeten mijnen draeyt // draeyen
 
Die tegen god als Turcken en Hunen // blasen
 
Op Paus / prelaten / cappen / en crunen // rasen
 
Maer arbeyt oft gyse mocht bedwinghen // yet
[p. 182]
 
Den wille es goet maer ic en cans volbringen // niet
Prince.
 
Artificiael gheest al blijft hier conste / buten+
 
Noch wil ict uut lieften soo ict begonste // sluten
 
Naer mijn vermaen wilt u te hooren // snellen
 
Acht niet al mach ic hier wat opt ronste // stuten
 
Binnen int herte sal altijt u jonste // spruten
 
Ic bidt u helt my de duldooren // quellen
 
Ja svians boden die kercken en chooren // vellen
 
Naer haer destructie wilt dach en nacht // staen
 
Sy hangen de menschen inde ooren // bellen
 
Schoutse al souden sy duer tverstooren // swellen+
 
Tsijn wolven al hebben sy eens schaepkens vacht // aen+
 
Blinde leyers daer de blinde duer inde gracht // gaen+
 
Vangt dees voskens die gods wijngaert bederven // al
 
Int net uwer scriften edel wel gheacht // graen
[p. 183]
 
Ic wil tegen hen vechten tot dat ic sterven // sal
 
Niet achtende al sal ic danck verwerven // smal
 
Ic houdt u voor vriendt die my selcken dingen // riet
 
Den wille es goet maer ic en cans volbringen // niet

A N N A.
Aerdich Notabel recht Natuerlijc Abel // gheest
Aerbeyt Noch seer Neerstelic Als mercurist fier
Alle Niewe leere Niet en Acht dan febel meest
Artist Neemt jonste Naeckt Al hebic gemist hier

Meer suers dan soets.

 
¶ Al hebic hier gescreven wat verwytelijc // yet
 
Tegen de Luteranen ten es gheen wonder // vry
 
Want sy scryven wel noch eens so spytelijc // siet
 
Teghen de heylighe kercke daer sy tonder // by
 
Brenghen tgheloove ic fundere bysonder // my
 
Opt woort dat de Wijseman sonder spot // seyt
[p. 184]
 
Ghy seldt den sot antwoorde naer sijn sotheyt+
 
 
 
¶ Luteranen wilt u te leesen keeren // snel
 
Op dat ghi alle den A B. muecht leeren // wel
 
 
 
ALmachtighe god alder opperste stierman
 
Die Petrus scheepken wijsselijc regeert
 
Wie eest die sonder u den nydighen gier // can
 
Weerstaen / die de see deser weerelt turbeert
 
Duer dyversche errueren die hy sustineert
 
Petrus scheepken met stormighe winden bewaeydt
 
En om dat te vernielen scriftuere corrumpeert
 
Met vleesschelijcken woorden tvolc abuseert
 
Soo dat de weerelt schier op sijn duymken draeyt
 
Dits Luter die tvenijnich saet heeft ghesaeyt
 
Dwelc es gegroeyt duer stinckende luchten
[p. 185]
 
Men kent den boom gemeynlijc by de vruchten.
 
 
 
BEsiet de vruchten die hier af comen // sijn
 
Sy sijn seer quaet moordadich en bloedich
 
Dat hondert duyst boeren dlijf genomen // sijn
 
Tquam duer Luters scrijven onbehoedich
 
Men behoeft geen prelaten / dit maectese moedich
 
Om muten en de viant stoocktese vast voort
 
Wat sijnder int vier brandende gloedich
 
Menschen gestorven / en veel overvloedich
 
In sacken gesteken soo int water versmoort
 
En dat quaeste es / noch veel meer sielen vermoordt
 
Tghetal van dien sal eerst blijcken int oordeel
 
Gaet Luter dan quyte soo heeft hy groot voordeel
 
 
 
COmt hy inden hemel en in dees daet // blijft
[p. 186]
 
Voorwaer soo heeft hy goede avontuere
 
Vanden hoofden der kercken hy alle quaet scrijft
 
Dies de goede ledekenes sijn in getruere
 
Hy veracht gods moeder de maghet puere
 
Hy stootet al omme dat de kercke onderhoudt
 
Den sielen int vaechvier speelt hy ooc een cuere
 
Hy maect datmen gods tempel min acht dan een schuere
 
En dat svolcx devotie geheel vercoudt
 
Maer ic duchte het bierken dat hy nu broudt
 
Sal hy hier naemaels selve moeten drincken
 
Daer Lucifer solpher en pec sal schincken
 
 
 
DEes ketter scrijft seer onverstandelijck
 
Mijn leere es vanden hemel maer heeft vergeten
 
Datse es uuter hellen want sy luyt vyandelijc
 
Paulus en heeft hem soo hooch niet vermeten
[p. 187]
 
Die inden derden hemel verborgen secreten
 
Hadde ghehoort die spreect seer schamelijc
 
Ic meyn my gods geest ooc heeft beseten+
 
Tfij Luter hebt ghy u schaemschoenen versleten
 
U selven te prijsen tes onbetamelijc
 
En ander te verachten met woorden blamelijc
 
Es u leere uuten hemel schut dees ballen
 
Soo es sy met Lucifer uuten hemel gevallen
 
 
 
EEst niet een groote verwaende / sotheyt
 
Dat een hooft sijn eygen goetduncken wilt stellen
 
Boven alle geleerde duer dees botheyt
 
Soude hem wel dienen een cappe met bellen
 
Hieronymus Augustinus waren gesellen
 
Die haer leere met goeden wercken bewesen
 
Wie sou de miraculen al muegen tellen
[p. 188]
 
Die gods vrienden deden in cloosters in cellen
 
Haer leere oock confirmerende mits desen
 
Sy hebben dooden verwect siecken genesen
 
Luter en heeft gheen macht merct oft ic lieghe
 
Dat hy can verwecken een doode vliege
 
 
 
FY schaemt u dat ghy u dus verdullen // laet
 
Ghy die redelijcke Christen menschen // heet
 
En dat ghy u de hant met luegenen vullen // laet
 
Van eenen daer ghy geen duecht af en weet
 
En daer toe de heylighe doctooren veet
 
Die soo groote neersticheyt hebben gedaen
 
Om scriftuere te verstaene gewaeckt gesweet
 
Maer ghy sijt soo broodroncken en so verteet
 
Dat ghy segt: die hebbent al qualijc verstaen
 
En Luter heeft den rechten gheest ontfaen
[p. 189]
 
Ic segghe al soudt ghijt geerne versoeten
 
Den gheest diemen maect onder Sint Dignen voeten
 
 
 
GAet doch een yegelijc in u herte // wel
 
En merct Luters onghestadighe seden
 
Tschijnt hy en kendt nau dwitte voor tswerte // wel
 
Dat hy ghisteren seydt / dat loochent hy heden
 
Dus sijn ooc sijn discipulen in alle steden
 
Want ghelijc de weert es verleent hem god gasten
 
Deen wilt herdoopt sijn dander besneden
 
De derde maken oploop ende onghebeden
 
Willen sy inder lien kisten tasten
 
Alle gheestelijcke persoonen sy overlasten
 
Als duvels kinderen doende dwerck vanden duyvele
 
Tes quaet ey / quaet kiecken / vuyl sout / vuyl suyvele
[p. 190]
 
HIer teghen de Luteranen seggen // siet
 
Luter en leert niet herdoopen maer esser tegen
 
Maer neen sy en cuenen my dat ontleggen // niet
 
Men vont gheen herdoopers hadt Luter geswegen
 
Hy heeft de menschen talder crancheyt genegen
 
Eerst tegen tgheloove der kercken geleerdt
 
Dus heefter de viandt plaetse in ghecreghen
 
En sijn in ketterijen vast meer bedegen
 
En ten lesten geworden geheel verkeerdt
 
Dus es Luter de sake dat vermeerdt
 
Ketterije / tweedracht / met veel tegenspoets
 
Uut een quade wortele spruyt selden yet goets
 
 
 
IC en can niet geweten wat dees ketter // dinct
 
Als hy aenmerct de schandalisatie
 
Die compt duer sijn leere die vuyl als etter // stinckt
[p. 191]
 
Als sotte vraghen / ydel disputatie
 
Achterclap / spot / haet / indignatie
 
Blijct inde boecken van desen Evangelist
 
Dat hy van quaet spreken heeft groote gratie
 
Eest niet een leelijcke blasphematie
 
Dat hy den stadt houder gods heet Antechrist
 
Hoe hy sijn tonge verslijt tpapier verquist
 
De Paus sal sitten in Petrus setele
 
Als hy licht sal sitten in Lucifers ketele
 
 
 
KEnt desen voghel aen sijn plumen // ooc
 
Int eerste screef hy al teghen den aflaet
 
Want hy niet blau en mocht maken sijn dumen // ooc
 
Met gelt te tellen daer loocht hem jaet
 
Dat hy opten Paus stoel eerst creech den haet
 
Want die quaet wilt doen vindt geringe ocsuyn
[p. 192]
 
Hoe hem de Paus vermaende hy bleef obstinaet
 
En verdoemde den heelen gheestelicken staet
 
Om dat hy sijn cappe mocht hangen opten tuyn
 
Luteranen trect u hooft in uwen capruyn
 
Tgaren is te grof dat u meester heeft gesponnen
 
Hy singt snachts mettenen met eender nonnen
 
 
 
LUter cam eerst ane ghelijc tscorpioen // soet
 
Al spelende maer den voortganc doet quaden fijn
 
Tschijnt dat hi van duechden scrijft menich sermoen // goet
 
Maer onder de duecht bedect hy sijn venijn
 
Hy cam eerst in cleederen als een schaep in schijn
 
Maer god heb lof tschaeps vel es hem ontogen
 
Duer tquaet dat duer hem blijct in elc termijn
 
Merct elc wel die niet willens blindt en wilt sijn
 
Dat een wolf es vol venijns ghesoghen
[p. 193]
 
Dat hy int lijf hadde / heeft hy uut ghespoghen
 
In sijn valsche ketterlijcke boecken
 
Die selc volxken meest prijsen die hen selven soecken
 
 
 
MAer al seyde hy dat god een dief // waere
 
En sijn moeder geen maecht daer elc moet af grijsen
 
My dunct dat sijnen discipulen al lief // ware
 
Want wat boosheden hy scrijft men horet hen prijsen
 
Dat gods vleesch en bloedt ons ghelaten in spijsen
 
En es maer een teeken / niet gods lichaem crachtich
 
Datment niet en sal lichten met tortijsen
 
Oft in cyborien stellen siet al rijsen
 
Dees errueren uut hem / wie valter clachtich
 
Van sijnen discipulen sy werden deelachtich
 
Sijnder duecht inder helscher tabernaculen
 
Daermen selcken sancten loont naer haer miraculen
[p. 194]
 
NOit ketter op eerde en bracht quader saet // voort
 
Dan Luter die heel kerstenrijc heeft ontsteken
 
Met sijnen venijne en duer sviants raet // voort
 
Vallen sijn discipulen in veel ghebreken
 
Sijnse som niet uut haren goede gestreken
 
En wilden achter lande loopen al naeckt
 
Dander hebben ghevast tot datse besweken
 
Verwachtende hemels broot maer theeft gebleken
 
Wat datse wachten sy en hebbens niet gesmaect
 
De sommighe hebben haer doopsel versaect
 
En laten hen herdoopen als menschen verwoet
 
De vogel moet quaedt sijn die dees kiekenen broedt
 
OOc slacht hy Vipera de beeste // fel
 
Die alse ter weerelt comt haer moeder doet splijten
 
Wat doet Luter duer raet vanden boosen geest // el
[p. 195]
 
Sijn moeder de kercke ic moet hem verwijten
 
Slachtende den hont bereet om bijten
 
Soo wel sijn moeder als eenen vremden hont
 
Ooc ghelijct hy der beesten dmach lutter profijten
 
Die Joannes sach al macht selcken spijten+
 
Want hy tot blasphemien heeft gewent den mondt
 
Ghesonden vanden draeck uuter hellen gront
 
Ic vinde als ic sijn scriften duerdelve
 
Sijn tonghe doet meer quaets dan de duvel selve
 
 
 
PEtrus scheepken es in veel perijculen // nu
 
Want het wert bevochten aen alle sijen
 
Ons Christen gheloove en meest dartijculen // nu
 
Daer willen de ketters tegen strijen
 
Tegen gods moeder die elc moet gebenedijen
 
Segghen sy dwelc my es om scrijven swaer+
[p. 196]
 
Dat Christus gheen vleesch ten es niet om lijen
 
Van haer en heeft ontfaen / ooc segghen dees prijen
 
Dat de kercke ghedoolt heeft vijfthien hondert jaer
 
Ooc segghen sy die vanden duvel hebben een haer
 
Dat Christus niet en es onder spriesters handen
 
En hier op laten hen dees boeven verbranden
 
 
 
QUaet saedt / groeyt altijt veel geringher // vry
 
Dan tgoet saet doet ic bens te binnen
 
Al wijstmen desen ketters metten vinger // by
 
Dat sy dolen sy en willens niet kinnen
 
Men canse wel met scriftueren verwinnen
 
Maer sy en willen hen niet verwonnen gheven
 
De viant heeft soo verbijstert haer sinnen
 
Sy gaen blydelijc int vier dees valsche spinnen
 
Meynen martelaers te sijne verheven
[p. 197]
 
En snap te varene int eewich leven
 
Sy sijnder soo nae al maken sy selc gheveerte
 
Alsmer een coe sou worpen metten steerte
 
REcht hebben hen dees ketters als oprechte // menschen
 
En gaen ter doot gelijc oft sy ginghen spelen
 
Dit siende segghen sommighe slechte // menschen
 
Wie weet oft sy recht hebben dits tsegghen van velen
 
Maer ic seg de viant heeftse metter kelen
 
Sy sijn wel seer blint die dit niet en mercken
 
Souden sy recht hebben die god sijn eere stelen
 
Tsacrament versmaden ic en machs niet helen
 
Gods moeder blameren cloosters en kercken
 
Berooven / kentse doch aen haer wercken
 
Dunct u dat sy recht hebben elc dit wel spelle
 
Soo segt datter gheen god en es / oft geen helle
[p. 198]
 
SChaemt u die dit segt dat ghy so wanckelbaerlijc+
 
Staet int geloove dat soo vast es gefundeert+
 
Opten steen Christum ende soo claerlijc
 
Vanden Apostolen gepreect / en gheconfirmeert
 
Metten bloede der martelaers / ooc getracteert
 
Vanden heyligen leeraers der kercken lichten
 
Die dat gods geest hen hadt gesuggereert
 
Ons voort hebben geleert / dese reprobeert
 
Ghy / en luystert naer eenen hoop booser wichten
 
Die moorden / rooven / brant willen stichten
 
Als valsche propheten hoe sijs hen toornen
 
Men can gheen wijndruven gelesen van doornen+
 
 
 
U Es kenlijc datmen der heydenen een deel // vint
 
Die hen laten dooden voor haer afgoden
 
Eest wonder dat dees ketters sy sijn doch heel // blint
[p. 199]
 
Voor haer geloove sterven als Antechrists boden
 
Want sy sijn verkeerder dan Torcken oft Joden
 
Der Arrianen boosheyt gaen sy te boven
 
Al werden sy gebraden gevilt gesoden
 
Men conster doncruyt niet uut geroden
 
Soo sijnse opte ketterije verschoven
 
Maer wantse den menschen al vryheyt geloven
 
Soo geven hen de sommige veel gelijcx
 
Die geerne hadden goeden coop hemelrijcx
 
 
 
VAn begin der kercken tsint gods geboorte // oyt
 
Heeftmen dwalende menschen gevonden
 
Maer onder al dese geen arger soorte // noyt
 
Dan die de duvel nu heeft uut gesonden
 
Al werden sy aen eenen staec gebonden
 
Sy blyven versteendt puer onbewegelijc
[p. 200]
 
Want sy en kennen niet haer eygen wonden
 
Soo sijnse heel in dwalingen verslonden
 
En dan verantwoortse de selc soo leghelijc
 
Sy soudens hen schamen waren sy degelijc
 
Selc volc te verantwoorden / maer ic weet wat hen let
 
Datse metter selver siecten sijn besmet
 
 
 
Warent gheen ketters vol valscher suspitien
 
God hadde al teeckenen laten gheschien
 
Wanneer sy gebrandt werden by justitien
 
De vlamme des viers soude van hen vlien
 
Dits dicwils vanden martelaers gesien
 
Dat god de hitte des viers de vercoelen
 
Danielis in tderde leestmen van dien
 
Waer gebuert dit desen ketters segt dwase lien
 
Die u laet duncken dat sy wel ghevoelen
[p. 201]
 
Waer sachmense oyt haer voeten spoelen
 
Sy en bleven verdroncken inde plasschen
 
Setmense aen den staec sy verbranden tot asschen
 
 
 
XEnacrotas Philosooph en oratuer // vroet
 
En soudt niet uutspreken al was hy excellent
 
De boosheyt die tvolc duer Luters erruer // doet
 
Xenophanes poeta al waer hy present
 
Met Xenophon Philosooph van Athenen gent
 
En souden niet volscrijven / uutspreken met tongen
 
De leeclijcheyt die werdt gescreven geprent
 
Uut Luters monde te quaet spreken ghewent
 
Soo den ouden vogel heeft gesonghen
 
Singhen ooc gemeynlijc de jongen
 
Sy dansen soo hen werdt gepepen
 
Twert selden wel genaeyt dat qualijc es geschepen
[p. 202]
 
YEgelijc wilt schiere sijn de beste
 
Van desen ketters ic moet vermanen
 
Sy willen malcanderen dryven uuten neste
 
De herdoopers en de Luterianen
 
Swinglius steect oock oppe sijn granen
 
En wilt ooc wat nieus brengen ten papiere
 
Carolstadius sgelijcx / recht ooc sijn vanen
 
Wee den lande daer craeyen selcken hanen
 
Tes meest al roof voorsien den helschen viere
 
Daer huys huere en berninge en es niet diere
 
En alle ellende es goeden coop
 
Daer de duvel de beste es quaet es den hoop
 
 
 
ZEer mogende Princen straeft dees Cristen // bruers
 
Want al eest dat sy hen selven dus misnamen
 
Ten sijn inder waerheyt niet dan Kisten // bruers
[p. 203]
 
Moorders en roovers van goede en van famen
 
Die eenen quaden vuylen hoop versamen
 
En tes al laken van eenen loye
 
Luteranen en herdoopers hoe sijt ramen
 
Sy blyven hier en daer aende bramen
 
En vervullen vaste de helsche coye
 
Luter bringt Lucifero een groote proye
 
Duer sijn valsche leere vol venijns geronnen
 
Het endt selden wel dat qualijc es begonnen
 
 
 
Alle Christen menschen ic bidde in dleste // u
 
Neemt danckelijc ter eeren gods dit begonnen // es
 
Neerstelijc elc desen A B. wel veste // nu
 
Acht niet hoe grof dat dwerc gesponnen // es
 
 
 
Beminders der consten neempt voor tgoede // doch
[p. 204]
 
Jonste dede my wercken voor quade leeringhe
 
Jesus Christus wilt wesen ons hoede // och
 
Nu verleent u schapen om sduechts vermeeringe
 
Stercheyt en den Luteranen bekeeringe

Meer suers dan soets.

 

Finis.

16Verbeterd uit Salamons.
+Mat. 5
+Mat 25
+Mat. 5
+Nota
+Mat 7
+Luc. 6.
+Cant. 2
+Pro. 26
+1. Cor. 7.
+Apoc. 17
+Luc. 1.
+Mat. 18.
+1. Thi. 2
+Mat. 7
prepostterug  begin  verder