terug  begin  verderprepost
[p. 57]

Refereyn.

 
HEt opperste goet / vol alder gerusticheyt
 
Daer elck mensch / natuerlijck toe heeft appetijt
 
Soect deene in hoocheyt / dander in wellusticheyt
 
De derde in rijckdom / en tijtlijck profijt
 
De vierde in genuechte / en eertsch jolijt
 
In dansen / in springhen / in drincken / in eten
 
In cierheyt des lichaems / in pompeus habijt
 
En dese dolen al / in haer vermeten
 
Vraecht Salomon / die wiste veel secreten
 
Oft hy versaedt was / in al zijn mogenthede
 
Neen hy / dit laet hy ons selve weten
 
Leest Ecclesiasten / tot meniger stede
 
Oock Julius Cesar / die wonder dede
 
Doen hy veel lantschappen hadde gewonnen
 
Hy en was niet gherust / oft Alexander mede
 
De machtichste doen levende / onder der Sonnen
 
Doch hijt al had doorloopen / en doorronnen
 
Een werelt ghewonnen / docht hem te cleene+
 
Niet en mach ons versaden / dan God alleene.
 
 
 
Al waert dat eene al den wellust hantierde+
 
Die oyt alle menschen hantierden op eerde
 
Al de weelde / die Sardanapolus versierde
 
Hoe hijse meer pleechde / hoe hem tderven meer deerde
 
De verloren sone / die tzijne verteerde+
 
In welluste / het staet in Luca gheschreven
 
Hy begheerde met draf / doen hy broot ontbeerde
 
Te versaden / en ten wert hem niet gegeven
 
Die nae haer sinnelijcheyt / in welluste leven
 
En door vleeschelijcke liefde zijn verblint
 
Hoort hoe sy suchten / siet hoe si beven
 
Want therte / hier inne gheen ruste en vint
 
Tis al ydelheyt / so Ecclesiastes kint+
 
Onvrede des herten / groote quellagie
 
Mindtmen creatueren / oft ismen daer af gemint
 
Ontrouwe is / int ende de gagie
 
Dus Wat wy soecken / onder shemels stagie
 
Ick segghe / en wy proevent al ghemeene
 
Niet en mach ons versaden / dan God alleene.
[p. 58]
 
Al hadde een mensche / alle Darius schat
 
Peerlen / ghesteenten / en gulden vaten
 
Met alle den rijckdom / die Salomon besat
 
Nochtans en soude hy niet aflaten
 
Meer te begheeren / want croonen / ducaten
 
Moghen wel vollen kisten / en schappraen
 
Sacken / en Borsen / potten en maten
 
Maer sy en connen therte niet versaeyen
 
Wy sient den sulcken in zijn seyl al waeyen
 
Waer hy de hant aensteeckt / tis al voorspoet
 
De kisten zijn vol / de schepen wel ghelaeyen
 
Seylen al voor wint / metter volder vloet
 
Nochtans is hy ongherust / in zijnen moet
 
Al heeft hy vele / hy en heeft niet genoech
 
Hy waecht ziele / en lijf / hy verteert vleesch / en bloet
 
Om meer te gecrijgen / spaede / en vroech
 
Dus slepen Adams kinderen den ploech
 
Sy soecken ruste / en zy en vinden gheene
 
Niet en mach ons versaden / dan god alleene.
 
 
 
Amoreuse gheesten / fray Goddinnekens
 
Volcxen die Venus legende studeren
 
Aen eertsche ghenuchte / legghen haer sinnekens
 
Dansen en springhen / en triumpheren
 
Haer lachen / haer singen / en haer boeleren
 
En blijft altijt in sijnen fleure
 
Tijtlijck jolijt / moet metter tijt passeren
 
Daer vruecht int huys is / staet druc voor de duere
 
Al hadden wy van genuchten / onsen cuere
 
Sy en can ons niet volcomelijck / vermaken
 
Als de vruecht cesseert / therte blijft in getruere
 
Diet proeft gheeft tvonnisse / ghy weet vander saken
 
Bancketeert / hoveert / vult wel u kaken
 
Schinckt / drinckt / den wijn / met potten / met cruycken
 
Sijt ghy heden versaet en verhuecht door tsmaken
 
Morghen haeckt ghy naer voetsel met ydel buycken
 
Wilden wy wel ons verstant gebruycken
 
Wy hielden ons van eertscher genuchten reene
 
Niet en mach ons versaden dan God alleene.
[p. 59]
PRINCE.
 
Doorluchtich Prince / alder Princen heere
 
In u is dopperste / goet geleghen+
 
Eest dat wijt elders soecken / wy dolen seere
 
Rechte ruste / en wert hier niet vercreghen
 
Inde werelt sien wy meest dat god is teghen
 
Cranck is ons natuere / te eer bedrooghen
 
Kinderen van Adam / tot sonden gheneghen
 
Alleen begherende dat is voor ooghen
 
Door rijcdom / door eere / door wellust ghetoghen
 
Rusten wy op creatueren / broosscher dan riet
 
Jonste dragende / uut die ons niet helpen moghen
 
Al wat wy hier jagen / onsen vanck is niet
 
En den geest wert verleydt / door dat dooge siet
 
Nochtans trocken wy dit wel te leene
 
Soe en mach ons niet versaden dan God alleene.
+August. lib. 1.
+Confess. c. 1.
+Luc. 15 d
+Eccl. 1. a.
+Joan. 17 a
prepostterug  begin  verder