terug  begin  verderprepost
[p. 89]

REFEREYN

 
AL de werelt is benaut / elck claecht en kermt
 
En niemant te vergeefs / want wy hebbens noot
 
Tis al verdriet dat ons om dooren swermpt
 
Deen is onterft / dander berooft verermpt
 
Sulck lantman diet wel hadde / moet nu bidden broot
 
Menich rentier hevet scaers / dien eens overschoot
 
De Coopman en mach vry varen oft vlieten
 
By fauten van peyse / des theel landt is bloot
 
Van neeringen / dwelc dambachslien oock genieten
 
Tis nu eenen tijt wel om verdrieten
 
Noyt sghelijcx beleeft / ghehoort oft ghesien
 
Tschijnt God wil zijn gramschap heel over ons gieten
 
Dit segghen wy wel maer wijtent desen en dien
 
En niemant en denct / tis mijn schult messchien
 
Want wy niet en kennen / ons sonden swaer
 
Op dat wy die kennende // te bet mochten vlien
 
Heere verleent ons kennisse dit nieuwe jaer.
 
 
 
Door ons onbekentheyt ghelijck de domme
 
Ghevoelende dat wy werden ghesmeten
 
Claghen wy wel / maer seggen niet waeromme
 
Wy laten den rechten wech / en gaen de cromme
 
Dolen als blinden die den wech wel weten
 
De voetstappen Christi zijn heel vergheten
 
Die hy ons heeft ghewesen en selfs getreden
 
Om dat hy heeft ghevast / willen wy wel eten
 
Ja gulsichlic / met nootdruft niet te vreden
 
Christus was suyver wy misbruycken ons leden
 
In oncuysheyt wy den Turcken te boven gaen
 
Christus heeft ghearbeyt / ghewaect ghebeden
 
Wy wanen met weelden / den hemel ontfaen
 
Wy willen niet doen / om dat Christus heeft voldaen
 
Wy roepen al Gods woort / maer wie leefter naer?
 
En noch meynen wy met Gode / al effen staen
 
Heere verleent ons kennisse / dit nieuwe Jaer.
[p. 90]
 
Wy allendighe menschen totter doot gewont
 
Soecken gheenen raet / niet willende genesen // zijn
 
Want wy laten ons duncken wy zijn ghesont
 
Als wy tgeloove / al hebben inden mont
 
Willen wy als Christen menschen ghepresen // zijn
 
En als Turcken leven / onder schijn van desen // zijn
 
Veel wolven comen in schapen cleeren
 
Die niet Christen nae dwerc / maer alleen nae dwesen // zijn
 
Wantse met scriftueren / scriftuere verkeeren
 
Sprekende vanden geest / vleeschlijcheyt leeren
 
Niet alleene / in Duytschlandt / te Rye te Revele
 
Maer al die werelt dore // vrouwen en heeren
 
Verblinden / met haren stinckenden nevele
 
Ghelijck de Sodomijten / die in pec in zwevele
 
Versoncken / soe sondicht elck sonder vaer
 
Ghiericheyt oncuysheyt is tghemeyn evele
 
Heere verleent ons kennisse / dit nieuwe jaer.
 
 
 
Wy en minnen noch God / oft onsen naesten
 
En tis al van liefden dat wy spreken
 
Ons voeten / om bloet / te storten haesten
 
Ghelijck Turckijen wert kerstenrijck ten laesten
 
Gaen wy dus voort in ons quade treken
 
Sien wy kercken afworpen / kloosters aensteken
 
Wy hebben ghenuchte in sulcken abuys
 
Der ouders devotie heeft anders ghebleken
 
Diet hebben gesticht / dat wy nu breken
 
En noch willen wy goey Christenen zijn quansuys
 
Vontmen gheen kercken / oft cloosters / beelden oft cruys
 
Papen oft monicken / twaer wel ons gerief
 
Maer dat hoeren en boeven / ongeloovich ghespuys
 
Int schoonste vander stadt woont / dat is ons lief
 
Noch en vinden wy gheen faute / in onsen brief
 
Eest wonder al plaecht ons God / neent voorwaer
 
Dus seg ick sorgende voor meerder grief
 
Heere verleent ons kennisse / dit nieuwe jaer.
[p. 91]
 
Waert dat wy kenden in wat grooter sorghe
 
Wy leven / en dat wy sagen / met vlaghen
 
Dat Christus siet / wy souden avont en morghen
 
Schreyen / maer tis onsen ooghen verborghen
 
Hoe swaerlijc dat God noch ons sonden sal plagen
 
Ick sorghe wy zijn nu inde laeste daghen
 
Die Paulus voorsach in zijnen tijen
 
Tvolck is stout / hooveerdich / int spreken int dragen
 
Verweckende hem leeraers nae haer behaghen
 
Oprechte leeringhe / en moghen zy niet lijen
 
Papen en Monicken hatende / als prijen
 
Principalijck meest / die de sonden laken
 
Sijnde onsuyver bedriechlijck / vol ketterijen
 
Moedich als leeuwen / bloetgierich als draken
 
Tis al goet goedt / daermen aen can geraken
 
Al waert oock ghenomen / van Gods outaer
 
Maer dat wy ons oude boosheyt moghen staken
 
Heere verleent ons kennisse / dit nieuwe jaer.
 
 
 
Heere door u gheesselen / tonsen profijte.
 
Wilt warachtige kennisse in ons sinden
 
Dat wy ons sonden kennende met vlijte
 
Die mogen haten / en ons maken quijte
 
Ons leven beterende / ghenade vinden
 
Waert dat wy de leelijckheyt der sonden kinden
 
Wy souden ons schamen / voor uwen aenschijne
 
Te dencken / dat wy te doene onderwinden
 
O eewige claerheyt / verlicht ons blinden
 
Dat wy ons crancheyt kennen / elck de zijne
 
En ons selven kennende / een broosche mijne
 
Ons fenijnige tonghe / moghen verteren
 
Want voorwaer tis al verloren pijne
 
Dat wy van malkanderen / clappen en cleteren
 
Beterde elck een hooft soe sout al beteren
 
Wy segghen wel God plaecht ons ay lacen maer
 
En dencken niet dat wy zijn sondige sleteren
 
Heere verleent ons kennisse dit nieuwe jaer.
[p. 92]
PRINCE.
 
Soect kindeken Jesu ons zijnde ghegheven
 
Teenen versoender / middelaer / en advocaet
 
Soon Gods eewich met God vader verheven
 
Licht der werelt / de wech / de waerheyt en dleven
 
U bermhertighe ooghen / nederwaert slaet
 
En ontfermt u over den Christenen staet
 
De geestelijcke Prelaten / wilt eerst verlichten
 
Verleent den Princen u vreese / en wijsen raet
 
Verdrijft uuter ghemeynten / discoort en haet
 
Sterct de Predicanten die u woort uut richten
 
Beschaemt de ketters / die de waerheyt bevichten
 
Bidt voor alle sondaers / int ghemeene
 
Den vader / op dat zijn gramschap mach swichten
 
Soet kindeken Jesus van Nazareene
 
Voor ons heden / besneden / in u leden / cleene
 
Laet ons juecht vernieuwen / gelijck den ouden aer
 
Noch roepen wy tot u in dit dal van weene
 
Heere verleent ons kennisse / dit nieuwe jaer.
prepostterug  begin  verder