terug  begin  verderprepost
[p. 215]

Refereyn.

 
WIe leeft soo oudt / nu onder de lien // daer
 
Die binnen zijnen leven oyt sach geschien / claer
 
Soo veel wonders als wy sien / op desen dach
 
Wy swimmen int verdriet men weets ontvlien // waer
 
Want waermen compt men vint genoech van dien // maer
 
Hoe wel wy opten hals hebben den slach
 
Wie betert hem niemant elck doet soo hy plach
 
Jae hoe ouder hoe quader niet om vererghen
 
Werdet volck des elck hem wel vreesen mach
 
Voor noch meerder verdriet / want sonder verdrach
 
Wy gode / met onsen sonden terghen
 
Ghinck ghisteren qualijck / qualijcker salt mergen
 
Gaen want God de heere / is op ons verstoort
 
Waer selen wy ons voor zynen toren berghen
 
Hy roept ons tot beternissen / en niemant en hoort
 
Maer ghelijc de blinde gaen wy vast voort
 
Van deen sonde in dander recht oft wy waren // mal
 
Wat meyndij dat ons God / dus doende gesparen // sal.
 
 
 
Wat isser over vijfentwintich jaer herwaerts
 
Ongeloofs gesaeydt / Het schickt hem wel derwaerts
 
Dat wy tgeloove / heel sullen verlaten
 
Die Christelijck wilt leven / en weet hem werwaerts
 
Als nu te keeren wantmen schier nerwaerts
 
Puerlijc God en soeckt / tzy in wat staten
 
De heere sendt ons uut milder caritaten
 
Deen plage op dander om ons te treckene
 
Diertijt / oorloghe / groot / boven maten
 
Sterften / hooge vloeyen / ten mach al niet baten
 
Maer om Gods gramschap / meer te verweckene
 
Pijnen de menschen haer boosheyt te deckene
 
Metter evangelischer vrijheyt alleleens
 
Oft zy met gode / waenden te geckene
 
En zijn oordeel te ontvliene / maer seker neens
 
Pilatus en Herodes zijns nu eens
 
Om Christum te cruycen hoe salt noch varen // al
 
Wat meyndij dat ons God dus doende gesparen // sal?
[p. 216]
 
Met stercken steenen / die wy wel calcken // trouwen
 
Maken wy blochuyssen / wy doen balcken // houwen
 
Daer wy ons vesten / mede doen bewercken
 
Wy hebben ons oft wy God verschalcken // wouwen
 
Wiens ooghen claerder dan de valcken // schouwen
 
Met steenen van cloosters afgebroken kercken
 
Wanen wy ons steden te verstercken
 
Wacht dat wy ons ten ende / niet en vinden bedrogen
 
Die steden mochten verbidden / elck macht mercken
 
Wiltmen verdrijven in diveersche percken
 
Hier toe doen sommighe / haer vermoghen
 
Als God wilt plaghen is de wijsheyt vervloghen
 
Vander gheenen die regeren steden en landen
 
Metten aermen menschen heeftmen cleyn medogen
 
De vrienden doen hem schade / ghelijc de vyanden
 
Tsal den sommighen int oordeel / staen tot schanden
 
Datmen daerme berooft heeft van haren // stal
 
Wat meyndij dat ons God dus doende gesparen // sal?
 
 
 
Het menschelijc gheslachte is schier dommer // jaet
 
Dan de beesten want soo lang soo crommer // gaet
 
Elckerlijc recht / oft wy God verachten
 
Hy sendt ons oorloghe diertijt / en commer // quaet
 
Om ons te castijen / wy soecken ommer // raet
 
Tegen God te steken / met al onsen crachten
 
Wy mommen / wy bommen / by daghe by nachten
 
Wy hoveren boeleren / al waert al voor windt
 
Wacht dat wy Hierusalem niet en slachten
 
Dat ons destructie niet en compt eer wij wachten
 
Als de roye opten eers is screyet kindt
 
Tgeloeft hem te beteren wy zijn dwaser ghesindt
 
God slaet ons / en wy en hebben gheen ghevoelen
 
Maer werden zoo langer zoo meer verblindt
 
Wanen wy aldus / Gods gramschap / vercoelen
 
Wy mueghen vast graven / slaven / en woelen
 
Beteren wy ons niet ons naeckt soo zwaren // val
 
Wat meyndij dat ons God / dus doende / gesparen / sal?
[p. 217]
PRINCE.
 
Prince ons en mocht Franchoys Turc / oft Soudaen // letten
 
De Heere / soude ons vyanden saen // pletten
 
Ghelijck hy Sennachacheribs heyr de vernielen
 
Maer voorwaer wy moestent / al anders aensetten
 
Dbedde / als Davidt / met menighen traen netten
 
Ons sonden bekennen daer wy vol af crielen
 
Die belijden / in bitterheyt onser sielen
 
Om die te latene / een vast propoost // maken
 
God sou voor ons strijen / dat wy dit onthielen
 
Maer neen wy voor den afgod Mammon wy knielen
 
Tvier der oncuysheyt sietmen west / en oost blaken
 
Hooveerde / des levens / doet naden roost // haken
 
Van eertscher eeren in sonden verstijven // wy
 
Hoe sou ons Gods hulpe / en zijnen troost naken
 
Hoe hy ons vermaendt / quaet / zijn wy quaet blijven // wy
 
Tquaet / dencken quaet spreken quaet bedrijven // wy
 
Dus blijft ons duecht van jaren tot jaren // smal
 
Wat meyndij dat ons God dus doende / ghesparen // sal.

Meer suers dan soets.

prepostterug  begin  verder