[p. 215]
Refereyn.
WIe leeft soo oudt / nu onder de lien // daer
Die binnen zijnen leve
n
oyt sach geschien / claer
Soo veel wonders als wy sien / op desen dach
Wy swimme
n
int verdriet me
n
weets ontvlie
n
// waer
Wa
n
t waerme
n
co
m
pt me
n
vint genoech va
n
die
n
// maer
Hoe wel wy opten hals hebben den slach
Wie betert hem niemant elck doet soo hy plach
Jae hoe ouder hoe quader niet om vererghen
Werdet volck des elck hem wel vreesen mach
Voor noch meerder verdriet / wa
n
t sonder verdrach
Wy gode / met onsen sonden terghen
Ghinck ghisteren qualijck / qualijcker salt mergen
Gaen want God de heere / is op ons verstoort
Waer selen wy ons voor zynen toren berghen
Hy roept ons tot beternissen / en niema
n
t en hoort
Maer ghelijc de blinde gaen wy vast voort
Van deen sonde in da
n
der recht oft wy ware
n
// mal
Wat meyndij d
at
ons God / dus doe
n
de gespare
n
// sal.
Wat isser over vijfentwintich jaer herwaerts
Ongeloofs gesaeydt / Het schickt he
m
wel derwaerts
Dat wy tgeloove / heel sullen verlaten
Die Christelijck wilt leven / en weet he
m
werwaerts
Als nu te keeren wantme
n
schier nerwaerts
Puerlijc God en soeckt / tzy in wat staten
De heere sendt ons uut milder caritaten
Deen plage op dander om ons te treckene
Diertijt / oorloghe / groot / boven maten
Sterften / hooge vloeyen / ten mach al niet baten
Maer om Gods gramschap / meer te verweckene
Pijnen de menschen haer boosheyt te deckene
Metter evangelischer vrijheyt alleleens
Oft zy met gode / waenden te geckene
En zijn oordeel te ontvliene / maer seker neens
Pilatus en Herodes zijns nu eens
Om Christum te cruycen hoe salt noch varen // al
Wat meyndij d
at
ons God dus doe
n
de gespare
n
// sal?
[p. 216]
Met stercken steene
n
/ die wy wel calcke
n
// trouwe
n
Maken wy blochuyssen / wy doen balcke
n
// houwe
n
Daer wy ons vesten / mede doen bewercken
Wy hebbe
n
ons oft wy God verschalcken // wouwe
n
Wiens ooghen claerder dan de valcken // schouwen
Met steenen van cloosters afgebroken kercken
Wanen wy ons steden te verstercken
Wacht dat wy ons ten ende / niet en vinde
n
bedroge
n
Die steden mochten verbidden / elck macht mercke
n
Wiltmen verdrijven in diveersche percken
Hier toe doen sommighe / haer vermoghen
Als God wilt plaghen is de wijsheyt vervloghen
Vander gheenen die regeren steden en landen
Metten aermen mensche
n
heeftmen cleyn medoge
n
De vrienden doen hem schade / ghelijc de vyanden
Tsal den sommighen int oordeel / staen tot schande
n
Datmen daerme berooft heeft van haren // stal
Wat meyndij dat ons God dus doe
n
de gespare
n
// sal?
Het me
n
schelijc gheslachte is schier do
m
mer // jaet
Dan de beesten want soo lang soo crommer // gaet
Elckerlijc recht / oft wy God verachten
Hy sendt ons oorloghe diertijt / en commer // quaet
Om ons te castijen / wy soecken ommer // raet
Tegen God te steken / met al onsen crachten
Wy mommen / wy bommen / by daghe by nachten
Wy hoveren boeleren / al waert al voor windt
Wacht dat wy Hierusalem niet en slachten
Dat ons destructie niet en compt eer wij wachte
n
Als de roye opten eers is screyet kindt
Tgeloeft hem te beteren wy zijn dwaser ghesindt
God slaet ons / en wy en hebben gheen ghevoelen
Maer werden zoo langer zoo meer verblindt
Wanen wy aldus / Gods gramschap / vercoelen
Wy mueghen vast graven / slaven / en woelen
Beteren wy ons niet ons naeckt soo zwaren // val
Wat meyndij d
at
ons God / dus doe
n
de / gespare
n
/ sal?
[p. 217]
PRINCE.
Prince ons en mocht Franchoys Turc / oft Soudaen // letten
De Heere / soude ons vyanden saen // pletten
Ghelijck hy Sennachacheribs heyr de vernielen
Maer voorwaer wy moestent / al anders aensetten
Dbedde / als Davidt / met menighen traen netten
Ons sonden bekennen daer wy vol af crielen
Die belijden / in bitterheyt onser sielen
Om die te latene / een vast propoost // maken
God sou voor ons strijen / dat wy dit onthielen
Maer nee
n
wy voor de
n
afgod Mammo
n
wy kniele
n
Tvier der oncuysheyt sietmen west / en oost blaken
Hooveerde / des levens / doet naden roost // haken
Van eertscher eeren in sonden verstijven // wy
Hoe sou ons Gods hulpe / en zijnen troost naken
Hoe hy ons vermaendt / quaet / zijn wy quaet blijven // wy
Tquaet / dencke
n
quaet spreke
n
quaet bedrijve
n
// wy
Dus blijft ons duecht van jaren tot jaren // smal
Wat meyndij dat ons God dus doende / ghesparen // sal.
Meer suers dan soets.