[p. 218]
Om svolcx sonden fel // vol van erruere // quaet
Gods plage seer snel // alle de werelt duere // gaet.
Refereyn.
O God die alle herten cont doorgronden
Wy comen tot u / door groot betrouwen
Al zijn wy belast / met veel stinckender sonden
Wy weten wel si hebben u ghenadich vonden
Die hen haer boosheyt / lieten / berouwen
Dus roepen wy altsamen Jonck metten ouwen
Heere al sijn wy ghevallen / in uwen toren
Door ons boose wercken / weert om verfouwen
Wilt u handt der wraken / weynich ophouwen
Want wilt ghy u rechtveerdicheyt orboren
Aylacen so gheven wy tspel verloren
Wy sien de plaghen / hangen over ons hoodt
Och en wilt ons in ons sonden niet versmoren
Wy zijn u erfdeel van u vercoren
Om uus woordts wille helpt ons uuter noot
Ghy segt / ghy en begheert niet sondaers doot
Maer zijn bekeeren / dus hoort ons stemmen clincken
Roepende tot u cleyne / ende groot
O heere laet uwen toren sincken.
Al eest dat wy vol ghebreken crielen
Wy zijn u volck en schaepkens uwer weyen
Heere wilt u hantwerck niet heel vernielen
Och wat hebt ghy corte al menschen sielen
Subijtelijck vander werelt doen scheyen
Wilt doch de doode in u rijcke leyen
En weest den levenden haer schult vergevende.
Inden tijd der noot / aenhoort ons schreyen
En wilt u bermherticheyt tonswaert verbreyen
Al hebben wy gheweest / in sonden snevende
Voor der genaden stoel comen wy bevende
En wilt u aenschijn van ons niet keeren
Denckt hoe de vyant / veel quaets is wevende
De boose weerelt is seer aenclevende
En den gheest is beswaert met Adams cleeren
Lijt met uwen schaepkens o Heere der heeren
Hoe wel si door boosheyt als bocken stincken
Hebben wy weerspannich geweest uwer leeren
O heere laet uwen toren sincken.
[p. 219]
Met sacken ghecleet / laet ons sitten in dasschen
Berouwich zijnde / ghelijck de Ninivisten
Vastende / ons tot gebeden rasschen
Ons beddeken met onsen tranen wasschen
So Davidt dede tsal licht profijten
Laet ons inden Hemel roepen en crijten
Eendrachtelijck so die van Ninive deden
Steenen herten wilt nu van rouwen splijten
Met suchten willet uwen oogen wijten
Want wy hebben Gods geboden overtreden
Laet ons met Manassen roepen in ghebeden
Ons boosheden gaen boven tsant der Zee
Heere / en wilt niet gedincken ons sonden voorleden
Om uus grooten naems wille zijt te vreden
Al hebt ghy tsweert getogen uuter schee
Wy willen ons broot met asschen maken Zee
En onsen dranc gemingt met tranen drincken
Benaut zijnde / seggen wy met grooter wee
O heere laet uwen toren sincken.
Wy kennen ons boosheyt is overvloedich
Den roep is tot inden hemel ghegaen
Maer Heere bermhertich ende langmoedich
Wiltse ghy af wasschen / duer u wonden bloedich
Die ghy uut minnen voor ons hebt ontfaen
O vader wilt ghy ons emmer slaen
Wy en cunnen uwen handen / niet ontvlien
Wy hebben ghesondicht onrechtelijck ghedaen
Dus slaen wy voor ons borst / metten publicaen
En derven van schaemten ten hemel niet sien
Wilt doch den slaenden Ingel ghebien
Sijn bloedich sweert in tschee / te stekene
Wilt ghy doncruyt en de terwe tsamen uut wien?
Neen Heere laet dat emmer niet gheschien
Al sijn ons sonden groot wel weert te wrekene
U bermherticheyt ic daer teghen rekene
Wilt ons een droppelken / daer af schincken
Om die te vercrijgen pijn ick te sprekene
O heere laet uwen toren sincken.
[p. 220]
Heere als wy dencken dat ghy sijt rechtveerdich
Hatende de sonden dat doet ons duchten
Voor u punitie snijdende sweerdich
Wy kennen ons uwer gratien onweerdich
Maer wy45 en houden u woort oock voor geen cluchten
Ghy segt wanneer de sondaers hertelijck suchten
Met berouwe haer boosheyt sal ick vergeten
Dit doet my therte weynich verluchten
Laet den boom noch staen / al en draecht hy gheen vruchten
Duer u bermherticheyt onghemeten
Wat heeft de doot corts menschen verbeten
Die noch lutter te sterven hadden ghedacht
Wy hebben ons licht qualijcker voor u ghequeten
Heere al leven wy noch / tis goet om weten
Dat ghy ons ter penitentien verwacht
Wy muegen wel vreesen u Godlijcke macht
Want met eenen ghedachte / mocht ghy ons crincken
Wert u langmoedicheyt van ons veracht
O Heere laet uwen toren sincken.
U bermherticheden zijn so menichvuldich
Dat hemel ende eerde daer af wagen
Maer door ons ondanckbaerheyt overtuldich
Sijn wy der doot wel duysentmael schuldich
Naer u rechtveerdicheyt moest ghy ons plagen
Al werden wy ghegheesselt wy en hebben gheen claghen
Want wy heben u gramschap selve verweckt
Ghy hebt ons boosheyt so lange verdragen
Beternisse verwacht / maer targert alle dagen
Den stanck onser sonden / die lucht bevleckt
Al is ons onreynicheyt uwen oogen ontdeckt
O heere / ghy en muecht u beelde niet haten
U godlijcke genade / niet en overtreckt
Duer de lieffte dat ghy waert aen tcruys ghereckt
Laet ons u verdienste comen te baten
Hebben wy u vertorent in doen in laten
Als ghy gram zijt wilt bermherticheyt gedincken
Al zijn wy weert eeuwelijck tsijn verwaten
O Heere laet uwen toren sincken.
[p. 221]
O Christe Jesu ons trouwe behoedere
Sijt ghenadich over ons arme sondaren
Ghy zijt ons vleesch ons been ons broedere
Bidt voor ons Maria weerde gods moedere
Patriarcken Propheten Gods trouwe dienaren
Bidt voor ons Apostelen en Martelaren
Die u bloet hebt ghestort uut grooter minnen
Confessoren metter maechdekens scharen
Bidt den heere dat hy zijn volck wil sparen
Alle Ingelen die zijn ten hemel binnen
Alle salige gheesten sancten en sanctinnen
Die hen met Gode in glorien verblijen
Om verhoort zijne wy ons te snoode kinnen
Roept inden hemel Gods vrienden en vriendinnen
Die noch met ons opte werelt strijen
Om thien rechtveerdige wou God vijf steden mijen
Een vierich ghebet doet de plagen mincken
Al hebben wy Gods vreese / gheset besijen
O heere laet uwen toren sincken.
PRINCE.
Prince die inder eeuwicheyt leeft en regneert
Sal u gramschap totten eynde dueren
Al hebben wy teghen u gherebelleert
U strange rechtveerdicheyt modereert
Die bereedt is te wreken ons quade cueren
Vergeet niet dellendighe die suchten en trueren
Want u goetheyt gaet boven alle verstanden
Vergeet een moeder haer kint teeniger uren
Ghy en vergeet ons niet tblijckt uut schriftueren
Want ghy hebt ons gheschreven in u handen
Opten berch van Calvarien daer ghy met schanden
Tusschen twee moordenaers hingt moedernaect
Doen wy noch waren u doot vyanden
Hebt ghy ons ghetrocken den vyant uuten tanden
En hebt tegen den vader den pays ghemaeckt
Duer u groote lieffte die tonswaert blaeckt
Latet sweert der wraken niet langer blincken
Maer door de bitter doot die ghy hebt gesmaeckt
O heere laet uwen toren sincken.
[p. 222]
CONCLUSIE.
ALLE kersten menschen doet op u oogen // nu
Neerstelijc aenmerct dat God is verstoort // maer
Nochtans wilt ghy tot beternissen pooghen // u
Aenroept God om hulpe ghy wert verhoort // daer
Bekeert u tot God van uwen sonden // groot
In zijn bermherticheyt / laet u u betrouwen // staen
Ja werpt alle u misdaden / in zijn wonden // root
Noch belijt u sonden / en wiltse voort scouwen / gaen
Soo doende / sal tsweert der wraken op houwen / saen.
Meer suers dan soets.
45Verbeterd uit my.
