[p. 234]
Refereyn.
Weest nu verhuecht in des Meys beghinnen
Met gheestelijcker vruecht // in therte binnen
Gode exalteert
Bedwingt u jueght // van onreynder minnen
Tot Gods liefte vuecht // alle u sinnen
En considereert
De wijsheyt van hem diet al heeft gheformeert
Met eenen woorde / schiep so hijt begeerde
Hemel en eerde
Den Hemel / met Inghelen heeft schoon gestoffeert
Tfirmament met sterren wel gheordineert
Twee groote vermeerde
Lichten schiep / waer duer de duysterheyt vercleerde
De sonne sdaechs / te lichten / en snachs de mane
O mensch die God schiep / in so grooter weerde
Siet u selven en alle creatueren ane
Die aenmerckende pijnt daer uut te verstane
Gods moghentheyt / en gheeft hem lof ende eere
En climt inden schepper met deser leere.
Eest dat ghy ghequelt // zijt met onghenuchten
En gaet ghy int velt // om raepen soete luchten
Siet ghy tgras uutspringhen
En dat wel ghestelt / staen alle vruchten
Hierdoor werdt u vertelt // dat ghy sult vluchten
Met groot verlinghen
Tot hem die gheeft wasdom / alle dinghen
Dwelck door swinters bedwinghen / tgroeysel was quijte
Tot smenschen profijte
Hoort ghy de vogelkens lustich singhen
Die niet en saeyen / oft in schuere / en bringhen
Aenmerckt met vlijte
Hoe datse God spijst / tharen appetijte
Hoe wel si niet en spitten / oft en graven
Soeckt eerst trijck Gods / tot uwen inbijte
Arbeydt dan maer betrout niet op u slaven
Maer op hem die sorcht / voor de jonge raven
En hy sal u oock besorgen / cost / ende cleere
En climpt inden schepper / met deser leere.
[p. 235]
Wildt nu uutgaen // metter winnender bruydt
Daer bloemkens staen // en wel riekende cruydt
Doedt vespereye
En wilt gade slaen // elckx sonderling virtuyt
Siet coren en graen // en loeft overluyt
Desen soeten meye
Hem die de beesten // verleendt / volle weye
Met dorre heye // de schaepkens can versaeyen
Door sdaus bespraeyen
De bloemkens doet groyen / in elck contreye
En cleetse met coluer / soo menigherleye
Door der sonnen raeyen
Hoe wel zy niet en spinnen oft en naeyen
Dat Coninck Salomon / al was hy machtich
Met soo schoonen coluer / oft met soo fraeyen
Noydt en was becleedt dit is warachtich
Cleedt hy tgras / en is hy der beesten ghedachtich
Peyst hy sorcht voor de menschen / duysentmaelmeere
En climpt inden schepper met deser leere.
De boomen die in foreesten // in hoven
Door swinters tempeesten // dloof was afghestoven
Door Gods instieren
Nu groyende geesten // ontfanghen van boven
Alle beesten // oock haren schepper loven
Naer haer manieren
De Visschen in zee / en in de rivieren
Naer haerder natueren / met haren vlimmen
In dwater swimmen
Ossen coeyen zijn tam / schaepkens goedertieren
Beeren Leeuwen wolven / en wilde dieren
Brijsschen en grimmen
Nochtans laten si hen vanden menschen timmen
Hoe wreet van natueren / naer Gods bevel
O mensch wilt door dees creatueren climmen
Inden schepper / schaemt u sijdy hem rebel
Daer gheen creatuere / en is so fel
Sy en doet naer tghebodt / vanden oppersten heere
En climt inden schepper met deser leere.
[p. 236]
PRINCE.
Prince eest dat ghy siet // schoon Creatueren
En sy u yet / int herte / berueren
Met quaey phantasijen
Peyst tis al niet // ten mach niet dueren
Cleyn vruecht / groot verdriet // en lang besueren
Wilter teghen / strijen
Hoort ghy desen Mey / veel soeter melodijen
Sang oft spel / door Constenaers practijcken
Van Musijcken
Zijt ghy by Mercurius kinderen by tijen
Die conste hanteren om drucx vermijen
Van Rhetorijcken
Al dees verganckelijcke vreucht / moet wijcken
Voor deeuwighe vreucht / stelt dit in u memorie
Want daer by en mach gheen blijschap ghelijcken
Daer om strijt vromelijck crijcht ghy victorie
Daer sult ghy versaeyt zijn met Gods glorie
Denckt dit die op Creatueren / rust te seere
En climpt inden schepper / met deser leere.
Meer suers dan soets.
