Bilderdijk aan zijn geliefde. Londen, 26 november 1796

[...] Liefste, enige liefste! Ach, verberg geen enkele gedachte van je dierbaar, lief hart voor mij! Stort het uit in mijn boezem-Kijk naar het hemelse geluk, dat voor ons geopend wordt, dat klaarstaat om ons te ontvangen, om ons verrukkingen te verlenen die nooit eindigen. Aanlokkelijke verwachting! Uitnodigend vooruitzicht! Maar een massa vooroordelen wordt ons in de weg gelegd. Kun jij ze overwinnen? kan liefde, kan haar hemelse zaligheid alleen voldoende compensatie zijn voor oneindig veel uiterlijke tegenspoed? - zelfs voor de hoon van gewone laatdunkende mensen, die niets weten van de hoogstaande liefde. Kun jij de hemel danken terwijl je in de armen ligt van hem wiens geluk erin be-

staat om jou gelukkig, totaal gelukkig te weten? Kun je voelen hoe je hart jubelt in de extatische genietingen van de Liefde, geheiligd door de zuiverheid van haar vuur en kan je hart verachting opbrengen voor de voosheid van burgerlijke boeien die ingezegend zijn door de kwezelarij? En die slechts ingesteld zijn om een wettige vorm te geven aan wat goddelijk is door zijn eigen Natuur en wat gezuiverd is door Gods bestel, mits het niet onteerd wordt door een dierlijke passie, geheel verschillend van Liefde en vaak gemaskerd met die heilige naam. Kun je ervan overtuigd zijn dat Liefde niet schuldig is, evenmin als wat er ook uit voortkomt! Voel jij Gods troostende aanwezigheid, wanneer je schokt van liefdesvervoering in deze omhelzende armen? - O mijn lief, mijn enige liefde! antwoord-! zeg ja-en we hoeven niet meer elk obstakel dat ons geluk in de weg staat te bestrijden. Dan zullen we onze handen in elkaar leggen, en God zal op ons neerkijken met medelijdende, nee, met zegenende ogen, en ons eeuwig verbond bekronen met de meest kostbare gunsten. - Maar als je het niet kunt-als je hart te zwak is om deze altijd achtenswaardige, maar toch valse vooroordelen uit te rukken, en hun geheime invloed zou ons geluk infecteren, en je zou gaan twijfelen aan de hemelse zegen van onze liefde-? dan, o mijn enige geluk! laat me dan sterven ver van je moordende ogen, en stort enige tranen (niet meer) ter herinnering aan de ongelukkige minnaar, die jij gelukkig had kunnen maken als er geen onoverwinnelijke hinderpalen waren geweest.

Vaarwel, mijn hele gelukzaligheid! vaarwel!

 

Zaterdag.