[p. 91]
[Een handvol leegten]
Voor Luc Tournier
Droomgenot
In de nat-gekuste nachten
ligt gekist
mijn fantasie,
een gesloten
etui
vol lome gedachten.
Nocturne
Ontnuchterd heb ik mij
aan het bitter weten
van wat het lichaam
in zich draagt,
het ongeschonden erfdeel
vraagt om wraak,
waaraan zich vreten zal
mijn etterend begeren
naar een wrang genot,
dat ongestild mij
telkens tot
zich terug doet keren.
[p. 92]
Aan de maan
Zwelt gij daar niet
als een volle moederborst
begeerlijk voor een kindermond...
raakt uw eindeloze heersen
niet de zwarte hinderpalen
en rondt uw lichaam niet
het altaar
van mijn wereld,
die zich eens in u
bevond?
