Sayonara
De titel van een Zuidamerikaanse film waarop het prozagedicht is gebaseerd. Het prozagedicht is gedateerd 19 november 1965.
De wonden der zwarte Madonna
In het manuscript van deze cyclus volgt na ‘...je dronkenschap...’ (blz. 63) een strofe die identiek is aan de strofe ‘...somber blonken...’ (blz. 33) van de cyclus Passie.
Ponnie en paard
Deze cyclus werd geschreven bij een reeks schilderijen van Chris Engels. De titels van de gedichten corresponderen met de namen van de schilderijen.
‘Lastdier’ (blz. 72); de tekst, gepubliceerd in Brieven van een Curaçaose blinde, heeft als beginregel ‘Diep verzonken’ in plaats van ‘Zwaar bezonken’.
‘In de hoge ruimte’ (blz. 74) - de laatste regel in Brieven van een Curaçaose blinde luidt: ‘cellofaangezicht’.
Een handvol leegten
‘Au revoir’ (blz. 117) - in Brieven van een Curaçaose blinde luidt de titel ‘Au revoir, Charles’.
‘We zijn niet meer alleen’ (blz. 119). De eerste strofe is gelijk aan de tweede strofe van Consecratie.
Laatste gedichten
De Engelse gedichten stuurde de dichteres enkele dagen voor haar dood toe aan de architect John Rawlings in New York.
Het gedicht ‘Aan de ondergaande zon’ bleef bewaard op een bandopname waarop de dichteres een aantal eigen verzen spreekt. De bandopname werd in de loop van de jaren zestig vervaardigd en toegezonden aan haar zuster en zwager in Nederland.
vorige
