graag brieven als van jou. Laat ik je allereerst zéér verblijdend nieuws van Floris meedeelen: het was een zeer acute bronchitis, die nu goed genezen is. Hij moet zich nog wat in acht nemen, levertraan slikken etc.. Maar het is toch alles gelukkig weer in orde. Hij is dan ook weer in Kampen terug. - Laat ik nu geregeld je brief afwerken. De sollicitaties. Van die in Deventer heb ik niets meer gehoord; dat zou ook te onwaarschijnlijk mooi zijn geweest: ƒ1800, en dan nog geen eens Mr.. De tweede sollicitatie was in Amersfoort. Het traktement was niet veel: ƒ900, maar de betrekking heel interessant. Juist gisteren ben ik bij den Secretaris geweest, die mij heel aardig ontving. Ik heb daar een paar kwade concurrenten, maar ik geloof, dat ik toch wel een kansje maak, al zal het per slot van rekening toch wel op niets uitloopen. - De derde was voor ambtenaar ter Secretarie v. Hellendoorn (hier tamelijk dichtbij, maar slechte treinverbinding). Dit was eigenlijk meer een pis-aller. Daarover kreeg ik nu juist een telegram, om morgenochtend te komen. 't Is wel een heel mooie gemeente uit een oogpunt van natuurschoon (wat een vreeselijk woord is dat toch geworden, terwijl er toch eigenlijk niets tegen te zeggen is, maar je denkt direct aan vereenigingen tot bevordering van het vreemdelingenverkeer etc.). Misschien dat dit mijn bevrienden natuurdichter nog wel eens van den oever van zijn sloot weglokt. tot een Gesprek op den Monte Hellen-doornis, met den alom geliefden zanger v. Cophetua.166 - Mijn verzen zijn niet verder gevorderd, maar zij zijn zoover af, dat zij bij tijd en wijle zeker af zullen komen.167 Terwijl ik bezig ben ze te schrijven denk ik er voortdurend aan hoe leuk het zal zijn ze aan jullie voor te lezen en dan word ik zoo kriebelig ervan dat het maar niet wil vlotten, dat ik de heele rommel in de kast gooi - en zoo nog minder opschiet. - Maar ik zal nu toch beslist een bundel uitgeven, anders komt er nooit wat van. The Temple ken ik d.w.z.. zooals ik iets ken: van alles en nog wat en niets behoorlijk.168 O die heerlijke rust van jelui, die lezen kunt! Ik kan alleen maar zitten fidgeting over een boek heen, met mijn gedachten en verlangens mijlen ver weg. Je weet niet hoe gelukkig je bent - maar zoo gaat het altijd: wat men heeft wordt pas gewaardeerd als men het niet (meer) heeft. Een oude en koegelijke waarheid, maar buitengewoon juist. Bijv. ook gezondheid. Daar kan ik nu van meepraten. Om nu nog even op The Temple terug te komen: voorzoover ik het ken vind ik het heel mooi, maar toch niet te vergelijken met Luiken.169 (Ik denk
eigenlijk, dat het recente je verhoudingsgevoel wat heeft door de war gebracht - iets wat ik ook altijd heb bij het lezen). Ik heb het boek ook - maar natuurlijk ingepakt. Je weet niet, hoe beroerd dat is. Anders was ik natuurlijk dadelijk naar mijn boekenkast gevlogen en had het in naam van de Voorburgsche drieëenheid† gelezen.
Toch (dit heeft er niet veel mee te maken) vind ik het heerlijkste moment altijd het koopen, en niet het lezen van een boek. Ten eerste om het bezit, maar wat je je van het boek op dat oogenblik droomt, vervult het uit den aard der zaak toch nooit zoo geheel. - Ik dank je bij voorbaat voor je overdrukjes.170 Later schrijf ik er wel eens over, als ik ze gelezen heb. Het doet mij geweldig veel genoegen, dat je weer zoo productief bent. Wij moesten toch op een zelfde plaats wonen, dat is altijd nog hèt levensideaal voor mij. En als wij dan iets nieuws hadden gemaakt, het elkaar voorlezen. Als jij maar niet zoo aan dat pestilente Voorburg gehecht was. Ruk je los ‘van alle de U bindende banden.’171
Karel Wasch doet zijn vuile wasch niet en famille. Hij liever dan ik!172 Neen, dat stuk van v. Eyck heb ik ook niet gegoûteerd. Ik ben het volmaakt eens met wat je erover schreef.173 Als je nu eens een alleraardigst boekje wil lezen, lees dan
