Als ik De Telegraaf zou moeten geloven, heeft een zekere W.
Kicken in zijn functie als voorzitter van de landelijke organisatie van oud-illegale strijders tijdens de Haagse hearing over de drie van Breda onder andere het volgende opgemerkt: ‘Van Agt kan zijn tijd beter besteden aan krotopruiming, of zorgen dat zedenmisdadigers en handelaars in drugs worden geliquideerd of gedeporteerd naar een afgelegen eiland.’
Een frisse man.
‘Wat is dat, pappie: een landelijke organisatie van oud-illegale strijders?’
‘Ik ben blij dat je dat vraagt jongen, want ook jij moet je de les van de geschiedenis ter harte nemen. De organisatie van oud-illegale strijders is een vereniging van mensen die gedurende de bezetting van ons dierbare vaderland door het Duitse Nazibeest in verzet kwamen.’
‘Tegen de Duitsers?’
‘Dat wil zeggen: tegen de barbaarse methodes die de Duitsers er toen op na hielden.
‘Dus dat waren dappere mensen.’
‘Reken maar, jongen. Lijf en goed hadden zij veil voor een rechtvaardige maatschappij waarin de deugd weer eerlijk beloond en het kwaad weer eerlijk gestraft zou worden. De Duitse maatschappij die er toen was, dacht daar anders over. De Duitse wetten van die dagen waren misdadige wetten, en de illegalen gingen daar tegenin. Vandaar ook de naam: illegalen, tegen de wet.’
‘Gossie.’
‘De Duitsers bijvoorbeeld - als die toen een zwarthandelaar pakten, dan zeiden ze: liquideer hem maar meteen, of deporteer hem desnoods naar een afgelegen plaatsje. En dan stond er in de illegale
krant: men moet er voor zorgen dat zoiets niet gebeurt.’
‘Stond dat in De Telegraaf?’’
‘Neen, jongen. De Telegraaf was geen illegale krant. De Telegraaf was een legale krant.’
‘Dus die vonden dat toen goed, van dat liquideren en deporteren?’
‘Ze schreven in ieder geval niet dat het een schande was.’
‘Durfden ze dat niet?’
‘Ze durfden het niet, of ze vonden het niet zo'n schande. Ik denk dat laatste.’
‘Maar nu zouden ze het toch wél vinden, hè? Want die Duitse wetten zijn er toch niet meer?’
‘Neen, jongen, God zij dank zijn die Duitse wetten nu weg. Er zijn nu weer wetten die het liquideren en deporteren van mensen verbieden, en De Telegraaf is nog steeds een legale krant. Dus ze kijken wel uit om te schrijven dat dat wèl moet gebeuren. Hoogstens citeren ze met enige instemming een uitspraak van W. Kicken.’
‘Maar hoe is dat dan met W. Kicken, pappie? Die was er toch tégen om iemand te liquideren?’
‘Precies, m'n jongen. Dat klopt. Precies zoals De Telegraaf een legale krant is gebleven, is W. Kicken niet opgehouden een illegale strijder te zijn. Snap je wel?’
‘Ja pap.’
‘En nou ga je lekker slapen, hè?’
‘Ja pap. Pap.’
‘Ja?’
‘Was dat nou de les van de geschiedenis?’
‘Ja, jongen. Dat was nou de les van de geschiedenis.’