Boec vander wraken


auteur: Jan van Boendale


bron: Boec vander wraken. In: Instituut voor Nederlandse Lexicologie (samenstelling en redactie), Cd-rom Middelnederlands. Sdu Uitgevers/Standaard Uitgeverij, Den Haag/Antwerpen 1998.


verantwoording

inhoudsopgave

doorzoek de hele tekst


downloads



DBNL vignet


 i.s.m. 

Boec vander wraken

F.A. Snellaert

editie G.H.M. Claassens


Inhoudsopgave

Het boec vander wraken. Prologhe.

[I] Vanden yersten wraken Ons Heren. Cap. I. Hoe een tyran die Joden dwanc onvermids hare quaetheyt. C. II. Hoe God sijns selfs doet wrac, ende hoe prelaten ende papen leven souden. C. III. Hoe die prelaten ende papen staen na der werelt goet. C. IV. Vanden Paeus ende vanden Keyser. C. V. Hoe des paeus macht ende des keysers macht niet ghesceden en selen sijn. C. VI. Hoe God den keyser gheeert heeft. C. VII. Vanden ghenen die den roemschen rijk contrarie sijn. C. VIII. Een plaghe op Babylonien, op Cartago ende op den coninc Alexander. C. IX. Dat die van Lemborch te Woeronc bleven ende vele heren te Cortrijc. C. X. Van plaghen die op vele lansheren ghevallen sijn. C. XI. Vander stat regement ende van ghemeynen goede. C. XII. Van .V. sonden die God swaerlike wreect ende van geesteliken goede. C. XIII. Een ander poent van ghemeynen goede. C. XIV. Dat raetslude niet en selen discorderen, maer tghemeyn goet [te] ghemeynen orbore keren. C. XV. Datmen vader ende moeder sal eren ende Gode niet versweren. C. XVI. Datmen die arme onnosele niet verdrucken en sal. C. XVII. Van .VIII. Sibillen. C. XVIII. Van .IX. Sonnen. C. XIX. Hoe Sibilla die .IX. sonnen exponeert. C. XX. Noch vanden selven. C. XXI. Van .II. coninghen die regneren selen. C. XXII.

II. Hoe yerstwerf lansheren ghemaect worden. Cap. I. Van eenre hant die noch sal comen der heyligher Kerstenheyt te vromen. C. II. Dat tRoemsche rijc vele riken verduert heeft ende verwonnen. C. III. Hoe die werelt in .VI. of in .VII. ghedeylt es van dat si began tot dat si eynden sal. C. IV. Vander verkeertheyt der werelt. C. V. Hoe die Ysmaliten selen comen toter werelt onvromen. C. VI. Dat die bisscop van Ludicke met andren vremden heren street jeghen sine ghemeynte. C. VII. Hoe die werelt gheplaghet sal werden met quaden volke ende overmids oncuysheyt. C. VIII. Dat vele liede tkersten ghelove noch selen laten ende Onsen Here afgaen. C. IX. Hoe ende van wien die Ysmaliten weder verwonnen selen werden, ende waer dat ghescien sal. C. X. Hoe die Yoden, die Alexander besloet, selen comen ende selen die werelt weder destruweren. C. XI. Hoe ende van wien die Heyden ende die Yoden weder verwonnen selen werden, ende van Antkerst gheboerte. C. XII. Wt wat gheslechte dat Antkerst gheboren sal werden, ende waer af dat danssen yerstwerf quam. C. XIII. Hoe die coninc van Vrancrijc verloes enen strijt iegen den coninc van Ynglant, ende van .III. goeden poenten. C. XIV.

III. Dat die mensche selve niet wreken en sal, ende hoe die rechter recht doen sal. Cap. I. Hoe God wilt datmen Hem die wrake gheven sal. C. II. Een byspel van enen here die enen cloester overlast dede. C. III. Hoe die keyser Constantijn proefde wie sinen God niet getru en es dat hi nieman getru en sal sijn. C. IV. Datmen testament ghetruwelijc volbringhen sal. Een exempel daer af. C. V. Dat rechtren noch scepenen gheen miede nemen en selen vanden recht. Exemplen daer af. C. VI. Datmen persemeren ende die ghierege ten rade ende ten regement scuwen sal. Exemplen vanden Romeynen. C. VII. Bi wat saken die Romeynen ghewaer worden dat si den zeghe verloren hadden. C. VIII. Van jammerliken plaghen die enen monic gheopenbaert worden. C. IX. Van vele destructien ende wonders dat binnen Rome ende in andren landen ghescien sal. C. X. Van der goedertierenheyt Gods ende dat die mensche hem selven kennen sal. C. XI. Van .X. poenten daer men Gods gracie mede vercrighen mach, ende een exemple van eenre vrouwen. C. XII. Van enen stride die int lant van Ludicke gheviele. C. XIII. Van vele plaghen van groten sterften in menech lant. C. XIV. Hoe die cruysbrueders ghinghen, ende hoe tfolc penitencie dede. C. XV. Noch vander gheesselinghen, ende hoe die Joden de putten ghefenijnt hadden. C. XVI. Van enen stride die in Zeeland gheviel, ende wat die mensche es ende wat hi werden sal. C. XVII.