BRABANTSCHE YEESTEN EERSTE BOEK.  Om dat van Brabant die hertoghen  Voermaels dicke sijn beloghen,  Alse dat si quamen metten swane,  Daer bi hebbic mi ghenomen ane 5  Dat ic die waerheit wille ontdecken,  Ende in dietscher rime vertrecken  Wanen die hertoghen yerst quamen;  Ende mede hoe waren hoer namen;  Ende wat levene si antierden; 10  Ende hoe langhe si meest regneerden;  Mer, sijt des seker ende ghewes,  Dat men van den swane segghende es,  Dat al loghene is gheveinsde;  Ondanc hebbe diet peinsde! 15  Ic wane, hi waende twaren  Dat swanen edelre waren  Danne manne, ofte vrouwen mede,  Daeraf coemt al dedelhede  Die ter werelt toebehoert: 20  Tswanen laet ons swighen voert,  Ende hoer hier al dat hercomen,  Alsoe alsict hebbe vernomen  In den Spieghel historiale,  Daer ict uut trac altemale, 25  Die Jacob Van Merlant maecte,  Die goede dichtre ende gheraecte,  Inden dietschen, uten latine,  Daer omme hi hadde langhe pine.  Al eest dat wi vinden moghen 30  Die hoghe yeesten der hertoghen,  In den Spieghel bescreven,  Si staen soe onderweven  Met anderen yeesten, weder ende voert,  Alsoe alse te dien boeke behoert, 35  Datmen vinden en weet waer,  Ende suken moet hier ende daer,  Ende daer op bliven even blint;  Want dboek meneghen es onbekint:  Daer bi heb ic sonderlinghe 40  Ute ghelesen die dinghe  Die den hertoghen ane gaen;  Soe moechdi claerlijc verstaen  Van beghinne thercomen al,  Alsoe mi bat ende beval 45  Van Antwerpen her Willem,  Bornecolve noemt men hem:  Ic hadde onrecht en dadict niet,  Vroech ende spade, dat hi ghebiet,  Met al dat ic mach gheleesten. 50  Weet, dat Die Brabantsche Yeesten  Des boecks name sal sijn.  God gheve dat ic mijn  Propoest, in desen dinghen,  Ten einde alsoe moet bringhen, 55  Dat te hoerne moete liden,  Soe dat, om enich niden,  Met redenen niet en can  Gheblameren enich man.  Dit boeck waert begonnen, voerwaer, 60  Doe men screef Jhesus Cristus jaer  Dertien hondert, achtien mede,  Al te Antwerpen, in die stede.