VAN PIPPINE VAN LANDEN, DEN EERSTEN HERTOGHE. Dat II Capittel. 235  In des conincs Cilperijcs tiden,  Dien wi hier nu overliden,  Die de neghende coninc was,  Ende die derde kersten, als ic las,  Die in Vrancrijcke coninc sat, 240  Van Troyen gheboren der stat,  Was een groet here op Haspengouwe,  Wijs en vrome, alsoe ic scouwe,  Ende was gheheten Karleman,  Die de moghenheit ghewan 245  Op Haspengouwe, ende in Brabant,  Ende was een prince daer ghenant:  Wanneer, ende hoe hi verschiet,  Des en vindic bescreven niet;  Maer te Landen hi te woenen plach, 250  Op een stede, daermen noch mach  Sien staen ene oude hofstat:  Oude Landen heet noch dat.  Dese wan den eersten Pippijn;  Landen was die hoefstat sijn: 255  Dese hiet Pippijn van Landen,  Vrome was hi van handen:  Dit was dierste hertoghe.  Hi was wijs, van herten hoghe;  Coene ende stout was al sijn lijf; 260  Dese Pippijn ghewan een wijf,  Die ute Aquitanien was gheboren,  Dat [wi] Gascoenien noemen horen,  Itta hiet si, bi rechter namen.  Drie kinder hadden si te samen: 265  Die een was een sone,  Grimolt hiet die gone,  Die ander was, als ict versta,  Ene dochter, die hiet Begga;  Die derde was sinte Ghertruut, 270  Gods uutvercoerne bruut,  Die te Nivelle dat cloester maecte,  Ende haer moeder, die wel gheraecte,  Met hulpen Grimols haers broeder,  Alsoet goet dochte der moeder: 275  Ende ander godshuse mede  Maecte si te menegher stede.  Sente Ghertruut wart nonne daer,  Ende bleef daer in, al haer jaer,  Ende liet dit arm ertrike, 280  Om te regneren ewelike,  Ende gaf haer goet daer binnen  Canoenken ende Canoninckinnen,  Doer gode, om dat si souden  Godsdienst ewelike houden. 285  Haer vite ende haer leven  Vint men te Nijvelle bescreven.