VAN SINTE ARNOUTE ANGIJS VADER. Dat III Capittel.  Dese Pippijn, Karlemans sone,  Die vele doechden was ghewone,  Hadde enen gheselle, dien hi minde, 290  Hiet Arnout, als ict vinde,  Ende sat grave neffens der Scelt  Bi Vlaenderen met ghewelt;  Ancelbert, sijn oude vader,  Was gheboren al tenengader 295  Van den edelen Romeinen.  Dese Arnout, sonder feinen,  Hadde enen sone, hiet Angijs,  Die van doeghden hadde prijs;  Hi nam te wive, als ict versta, 300  Des goets Pippijns dochter Begga.  Arnout wart sint bisscop te Mes;  Maer, eer dat daertoe comen es,  Wan hi drie sonen, goet ende wijs,  Die een was dese Angijs: 305  Dien ghebenedide die vader,  Ende voerseide hem algader  Dat die keiserlike crone,  Ende die vrancsche mede scone  Comen soude aen sijn gheslachte: 310  Dese benedixie stont met machte  Tote op Hughen Capet,  Alsoe hier na wert gheset.  Arnout liet sijn graefscap staen,  Ende is in Ardennen ontgaen, 315  Ende wart daer, inden woude,  Clusenare, om Gods houde.  Ende daer na soe wart hi mede  Bisscop te Mets dier stede.  Sint liep hi weder int woestijn: 320  Daer einde hi dat leven sijn.  Dpaepscap van Mets, der steden,  Haeldene met groter waerdicheden,  Ende bestaeddene ter erden  Binnen Mets, met groter werden, 325  Daer een kerke staet in sijnre eren.  Die den sin daer toe wille keren,  Mach merken wel, met allen rechte,  Dat comen mach een groet gheslechte  Van Begghen, ende van Angise, 330  Alst oec dede van groten prise.