HOE PIPPIJN LEERDE DES CONINCS SONE, ENDE HOE HY QUAELIC WAS METTEN CONINC. Dat IIII Capittel.  Dese Pippijn van Landen  Was soe vroem van handen,  Soe ghetrouwe, soe hoesch ende wijs,  Dat die coninc Lotharijs 335  Hem beval sinen sone:  Daghebrecht hiet die gone,  Ende bat hem, dat hien in sijnder hoeden  Name, ende onder sijnre roeden,  Ende hem wise eere ende scame, 340  Als eens conincs kinde betame.  Pippijn, die ghetrouwe man,  Leerde den jonghelinc voert dan  Alle poenten van wijsheiden,  Van hoefscheden, van sconen seden, 345  Goedertierenheit in wandelinghen,  Ende gherecht sijn in ghedinghen;  Oec leerde hien met groter eeren  Riden, ende wapene hanteeren,  Ende hieldene in bedwanghe alsoe, 350  Tote dat hien brachte daer toe,  Dat hi wart alsoe gheraect,  Ende in allen poenten soe volmaect,  In doechden ende in wijsheiden,  Dat al die lieden van hem seiden, 355  Van Spaengien tote den Rijne;  Want Lotharijs, die vader sijne,  Hilt alt lant, moghentlike,  Ende oest ende west diesgelike.  Doen coninc Lotharijs was doot, 360  Soe bleef coninc ende here groot  Sijn sone, dese Daghobrecht,  Dien Pippijn leerde op sijn recht,  Alsoe ic u voreseide dat,  Des Daghobrecht sint al vergat; 365  Want die Daghobrecht wout driven  Ghenoechte met allen wiven,  Hier omme scouten Pippijn seere,  Als die lief hadde sijn eere.  Hier bi soe moeste Pippijn 370  Ute des conincs hove sijn;  Want die coninc en wouds niet laten.  Hier omme begonste hi Pippinen te haten,  Ende leide hem laghen, vroech ende spade,  Dat vele quam bi quaden rade, 375  Ende dede spien menichwerven  Dat hien gherne hadde doen bederven.