HOE GRIMOLT SIJN SONE TE QUISTE GHINC, ENDE HOET LANT BLEEF OP BEGGHEN SIJNDER SUSTER. Dat VI Capittel.  Grimolt, na sijns vaders doot,  Bleef hertoghe ende here groot, 435  Ende was oec des conincs raet.  Hi riet den coninc, dat verstaet,  Dat hi twelve cloesteren maken dede  Binnen Ardennen ende Lorein mede,  Dien hi goet ende renten gaf, 440  Daer si noch leven af.  Coninc Seghebrecht, dats becant,  Was coninc in Oest-Vranckenlant,  Daer Mets af was die hoefstede,  Ende sijn broeder sat mede 445  Opt westeinde coninc,  Dat tote bi Spaengien ghinc.  Dus droeghen die broeders over een:  Dat rike deelden si in tween,  Ende elc gheweldich coninc sat. 450  Ende onlanghe starf na dat  Dese oestconinc Seghebrecht,  Ende gaf der naturen recht,  Ende liet na hem een kint,  Dat heeft Grimolt ghesint 455  In Scotlant, toter scolen,  Oft een kint ware verstolen,  Ende wouder enen clerc of maken,  Ende vergat der goeder saken  Ende der trouwen alte gader 460  Dier Pippijn plach, sijn vader;  Want hi ghehinde sinen sone  Dat hi aen hem trac die crone,  Ende dede hem heten coninc.  Die oestvrancken om dese dinc 465  Worden erre ende tornich seere,  Ende vinghen Grimolde, den here,  Ende presenteerdene om dat  Den coninc, die here sat  Opt westinde, die oem was 470  Des voerseids kints, daer ic af las.  In een prisoen, al sonder beiden,  Dat hi Grimolde dede leiden,  Daer hi staerf, als ict vernam;  Ende oec al dat van hem quam 475  Dat verdwaesde, ende wert niet.  Dus eest met Grimolde ghesciet,  Ende op sijnre suster Begghen  Bleef sijn lant, als wi segghen,  Ene goede vrouwe ende wise, 480  Die te manne hadde Angise,  Sinte Arnouts sone sheilichs mans,  Daer ic voere af las te hants.  Wanen Angijs was, moeghdi verstaen,  Ende wanen hi gheboerte hadde ontfaen. 485  Ghi hoert mi segghen hier te voren:  Doen die stad van Troyen was verloren.  Hoe datter uutvloe ene partye,  Die besat doen Hongherye,  Meneghen dach, menich jaer. 490  Doen ghevielt alsoe, daer naer,  Dat si niet wouden sijn onderdaen  Den keiser Valenciaen,  Soe dat hi ute dien lande stac  Dat volc, dat doen henen trac, 495  Met menegher den Rijn neder,  Ende besaten, voert ende weder,  Alt lant van Germanien,  Dat men nu noemt Almanien:  Dit heet deerste Vrancrike, 500  Na dese Troyane, waerlike,  Ende maecten enen coninc aldus  Enen man, hiet Priamus,  Die van den geslachte was comen  Des groets Priamus, hebic vernomen, 505  Ende Hectoers des groots heren,  Die soe vol was groter eren.  Priamus Mercomirese wan:  Mercomirie Faramonde, den tyran;  Faramond wan Clodione, 510  Die na hem droech die crone;  Clodion die wan Merewinghe;  Die soe vromelic hielt die dinghe,  Dat sijn gheslachte al te samen  Merowinghen hieten, bi toenamen; 515  Want hi want met ghewelt  Dat lantscap voert, toter Scelt,  Ende Camerike alsoe voert,  Dat noch tote Almaengien hoert.  Dese Merowinc wan Hilderike, 520  Ende Hilderic wan sekerlike  Clodoveum den coninc,  Die kerstenheit eerst ontfinc  Van alden coninghen voernoemt:  Dander sesse bleven verdoemt. 525  Doen hi kersten wart salichlijc  Wart hi gheheten Lodowijc.  Dese Lodowijc liet enen sone:  Clotarijs hiet hi die ghone,  Wan Cilperijc den vromen man, 530  Die Lotharijs den Groten wan,  Diet al dwanc metter hant,  Van Sassen tot Spaengien lant.  Van sinen sone laet ic staen,  Ende wille op sijnre dochter voertgaen: 535  Liedelt hiet si, als ic vernam,  Daer theilighe gheslachte af quam:  Si was ghegeven, als wijt horen,  Ancelberte, van Rome gheboren,  Daer si enen sone ane wan, 540  Arnout soe hiet die goede man;  Ende dese Arnout, als God woude,  Wan den goeden sinte Arnoude;  Ende sinte Arnout, die heilighe wise,  Wan Begghen man, Angise: 545  Dien benedide die vader,  Ende voerseide hem algader  Dat, met groter moghenthede,  Der keiser crone, ende vrancsche mede,  Comen soude an sijn gheslachte. 550  Dese benedixie stoet met machte  Tote op coninc Hughen Capet,  Als u hier na wert gheset.  Angijs wan, an vrouwe Begghen,  Daer wi hier voer af segghen, 555  Den vromen Pippine van Harstale,  Die soe wel was in sconincs sale;  Ende dese Pippijn wan Karlen voert,  Die men Marteel nomen hoert,  Diet al dwanc, wide ende side; 560  Dese wan, in sinen tide,  Den derden Pippijn, daer op scone  Quam die hoghe vrancscher crone.  Dese coninc Pippijn die wan  Karle, den groten, vromen man, 565  Die soe vele daden wrachte,  Daer dat Brabantsche geslachte  Af comen is, als ghi horen selt  Hierna, daert u wert ghetelt.  Ende hier sal ic u tellen dan 570  Die yeeste, tote opten derden Jan,  Oft vorder, eist Gods ghedoghe  Dat ic langher leven moghe.  Nu keeric tAngise ende te Begghen,  Daer ghi hiervore horet af segghen. 575  Dese Angijs sat hertoghe  Met Begghen, vri ende hoghe,  Ende hiel tlant in selken keer  Alst voermaels hielt sijn sweer,  Ende was wettich sonderlinghe 580  Ende oec raet der coninghe.  Selke boecken des ghewaghen  Dat hi werd verslagen  Van sinen peteren, dien hi vant,  Diene ophief metter hant 585  Ende brachtene ter kerstenhede,  Ende maecten ridder mede.  Selc boec oec des lijt  Dat hi sterf in enen strijt,  Ende men screef, doen hi sterf, voerwaer, 590  Ses hondert ende lxxxv. jaer.  Dese Begghe liet enen sone,  Die groter doeght was ghewone,  Pippijn was die name sine,  Na sinen ouden vader Pippine: 595  Dese maecte, weetmen wale,  Dat vaste huus te Harstale,  Tusschen Ludicke ende Tricht  Op de Mase, ende heeft bericht  Sijn lant wel ende wiselike, 600  Ende was here onder Hilderike,  Die doen coninc was becant  Overal in Oest-Vranckenlant.