VAN PIPPINE VAN HARSTALE, BEGGHEN SONE. Dat VII Capittel.  Dese Pippijn was soe groet here,  Datmen van hem hielt mere 605  Dant vanden coninc selve dede:  Hi was stout ende wijs mede,  Ende en ontsach ghenen man:  Groot orloghe ghinc hem an,  Jeghen den coninc Diderike, 610  Here van West-Vrancrike;  Want coninc Hilderijc die starf,  Die hem alsoe nien bewarf  Dat hi enech kint na hem liet.  Hertoghe Pippijn, als hi dat siet, 615  Trach aen hem ende hielt in hant  Algader Oest-Vranckenlant,  Ende berechtet soe wiselike,  Dat hem die lieden vanden rike  Des heerscaeps jonstich waren: 620  Hen dochte si hadden wel ghevaren  Ende dat hen ware groot ere,  Dat si hadden selken here.  Nu liet hem Diederic gheraden dat  Die coninc in Westvrancrike sat, 625  Dat hi Pippine wilde scaden,  Ende met orloghen sere verladen,  Dat hem een sijn drossaert riet,  Die Bertarijs bi namen hiet,  Ende oec mede ander liede, 630  Die benijden dat ghesciede  Pippine alsoe grote ere,  Ende brachten daer toe den here,  Dat hi Pippine woude dwinghen,  Ende met crachten daer toe bringhen, 635  Dat hi hem voertdane wike  Ende si onderdaen sinen rike,  Ende deden Pippine meneghen pant.  Pippijn wiste ende ondervant  Wie si waren van sconincs lieden, 640  Diene hier in dus verrieden;  Maer selden waren si soe coene  Dat si quamen teneghen doene,  Daer Pippijn selve soude wesen:  Soe sere ontsaghen si desen!