HOE HI UTRECHT WAN OP DIE VRIESEN, ENDE SIJN DOOT.

Dat IX Capittel.

685
 Nu alse Pippijn dus eerlike
 Sinen wille hadde van Diederike,
 Sette hi vaste sine vaert
 Tote den wilden Vriesen waert,
 Die dicke, daer te voren,
690
 Meneghe scade ende groten toren
 Hadden ghedaen den oestvrancken,
 Ende woude hen des varen dancken;
 Want doen, alst ons is bekant,
 Besaten die Vriesen Hollant,
695
 Onbedwonghen ende heiden mede,
 Ende hadden daer ene vaste stede:
 Wultenborch soe hiet doen dat:
 Utrecht heitet nu die stat.
 Daer viel hi voer metten sinen,
700
 Ende wan die stat met groten pinen;
 Want si deden were groot.
 Daer sloech Pippijn selve doot
 Raboden, der Vriesen hertoghe,
 Ende maecte, inden selven oerloghe.
705
 Alle die Vriesen onderdaen
 Den vrancschen rike, sonder waen.
 Dits deerste bedwanc, als ic vernam,
 Daer dat Vrieslant ye in quam;
 Ende Pippijn sende daer int lant
710
 Sente Willebrode, al te hant,
 Om te predickene Gods woert,
 Ende tghelove te brenghene voert.
 Dit ghesciede int ons Heren jaer
 Ses hondert xviiij, dats waer.
715
 Sint sette hi bisscop na dat
 Tote Utrecht in die stad
 Den selven heilighen here,
 Diemen daer noch doet ere,
 Die sinder sent Amant hiet,
720
 Alsoe men noch ghescreven siet.
 Ende onlanghe na dese dinc
 Sterf Diederijc, die westconinc,
 Ende Pippijn gaf die crone
 Clodoveuse, Diederijcs sone.
725
 Dese Clodoveus, alsmen vint,
 Es oec ghestorven sonder kint,
 Ende Pippijn gaf dat rike
 Clodoveus broeder Hilderike,
 Die ander macht en hadde niet
730
 Dan dat men hem een coninc hiet,
 Ende was tesen live soe dwaes
 Dat hi niet en dochte een aes
 Anders, dan hi dranc ende at,
 Ende in des conincs stede sat.
735
 Pippijn gaf hem dat hi verteerde
 Van allen dien dat hi begheerde,
 Ende berechte dlant eerlic ende wale,
 Ende wide seere sine pale,
 (Tusschen der Scelt ende den Rine
740
 Wast al in der machten sine)
 Ende leefde als here der heren,
 Ende sterf doen in groter eren,
 Doe men screef, al openbaer,
 Seven hondert xiiij Gods jaer.
745
 Neghen en twintich jaer al te gader
 Regneerde hi na sinen vader,
 Ende hiet Pippijn van Harstalle.
 Sijn ouder vader, weet wale,
 Die hiet Pippijn van Lauden,
750
 Dien wi voren noemden thanden.
 Waren die hertoghen vroet
 Si mochten gherne wesen goet,
 Alsi peisden in haer ghedachte
 Dat si sijn van desen gheslachte!