VAN SINEN ORLOGHE DAT HI HADDE OP DIE SARRASINE. Dat XIIII Capittel.  Nu ghedochte Marteele, sonder waen, 945  Der overdaet, die dicke ghedaen  Die Sassen hadden den Vrancken,  Ende woude hen des varen dancken,  Soe dat hi trac, nu ten tiden,  Op die stercke Sassen striden, 950  Ende heeft se al onder ghedaen;  Want si en condene weder staen,  Ende galt hen met swaren scaden,  Dat si den Vrancken dicke daden.  Doen voer hi over, in cargeheide, 955  Vechten op enen Lamfreide  Die over die Aelmanne was  Hertoghe ende here, als ic las,  Ende dwanc hem met ghewelde af  Dat Almaengien tcheins gaf. 960  Aldus bedwanc hi Swaven  Ende Beyeren met al den graven,  Die daer saten in den lande,  Ende warpt al onder sine hande  Ende heeft metten sweerde doerhouwen 965  Al dat lant toter Denouwen,  Ende Sassen toter Elven mede,  Dat daer ne was borch noch stede  Si en was van hem vervaert,  Sette hi den wille derwaert. 970  Nu quam op hem een ander strijt,  Die gheduerde langhen tijt;  Want Eudo, die voren vacht  Op Marteele, met sijnre cracht,  Poecht echt om te vindene raet, 975  Alsoe hier te voren staet,  Daer hi Kaerlen mach mede  Crencken sine moghenthede.  Marteel heeft dat vernomen  Ende is met sinen here comen 980  In Aquitanien, tenen stride  Op Eudone, die over side  Wiken moeste, doer die noot.  Daer dedi scade ende roef groot  Den lande, ende oec den steden. 985  Alle die lande heeft hi doer reden.  Echt, onlanghe daer naer,  Soe rees hem een orloghe swaer,  Op desen selven Eudone,  Die pijnlic was ende coene; 990  Ende want hi wel sach dat hi en conde  Niet altoes, in gheenre stonde,  Jeghen Karle behouden tvelt,  Es hi, alsoe ons die yeeste telt,  Over in Spaengien ghevaren, 995  Ende heeft ghebeden, sonder sparen.  Die Sarasine ghemenelike,  Dat si met hem in Vrancrike  Op Karle vechten comen,  Het sal hen harde sere vromen; 1000  Want si Vrancrike souden winnen  Ende wonende bliven daer binnen;  Mettien quamen si, te waren,  Over die Gheronde ghevaren,  Beide met kindere ende met wiven, 1005  Alse die ghene die willen bliven  In Vrancrike, ende winnent al.  Doen soe wart soe groot ghescal  Van den Sarrasinen int lant.  Karle sette doe die hant 1010  Derwaert, alse diet wilde keren  Metter hulpen Gods ons heren.  Duitsche ende Francsoise, te waren,  Bracht hi met hem inder scaren;  Maer cleine was de menichte sine 1015  Jeghen alle die Sarrasine;  Want haer coninc Abdirama  Brachte van verre ende van na  Al dat hi ghebringhen mochte,  Alse die Vrancrike te winnen dochte. 1020  Doen quamen si daer te stride  Met hovaerden ende met nide;  Ende Marteel verwan den strijt,  Ende versloech daer, tier tijt,  Drie hondert dusentech op die stede 1025  Ende lxxv dusent mede,  Met haren coninc Abdirama,  Dien si alle volchden na.  Selve verloes hi nochtan  Wel vijftien hondert man. 1030  Alse Eudo dit heeft vernomen  Es hi tot Karle comen,  Ende maecte pays ende vrede.  Den heidenen volghede hi mede.  Daer wan hi, op dat velt, 1035  Groten roef ende ghelt,  Ende volghede hen in dien staert,  Ende versloechse, al onghespaert,  Int jaer Ons Heren, min noch mee,  Seven hondert xxx ende twee.