NOCH VAN SINEN ORLOGHE ENDE VAN SIJNRE DOOT. Dat XV Capittel. 1040  Na dat dit ghesciede acht jaer  Starf in Vrancrike, voerwaer,  Coninc Dideric, ende in sijn stede  Karle Marteel sitten dede  Hilderike, ende gaf hem die crone, 1045  Diese neghen jaer hielt onscone.  Een dwaest wast, die nien dochte  Dat menne coninc heten mochte.  Nu quamen weder die Sarrasine  Met haren coninc, ende deden pine 1050  Der stede van Aerleblancken,  Ende verheriden starcke ende crancke  Dat si in Provencien vonden.  Karle quam op hen tier stonden,  Ende wan hem af Avenyoen, 1055  Nerbone, ende brac hoer doen.  Aerleblancke ghinc hem in hant,  Ende al Provenchen ende Borgoendien lant,  Ende alsoe die steden mede  Wan hi met sijnre moghenthede, 1060  Ende dede den heidenen selc onghevoech  Dat hi hen twee coninghe af sloech,  Ende daer toe soe meneghen man,  Dat ment ghetellen niet en can.  Maer, om dat hem ane lach 1065  Ende ane wies nacht ende dach  Orloghe, ende hem sijn scat  Minderde, overmids dat  Nam hijt papen ende clercken,  Ende elc sins der heiligher kerken 1070  Die tienden, want hem noot dede,  Ende goeder sijn ridderen mede,  Om dat hi met ghewoude  Kerstenheit bescermen soude  Jeghen der Sarrasine ghewelt, 1075  Diet al gherne hadden ghevelt.  Ende om dat hi aldus dede dat  Was hem dat paepscap ghehat;  Want si seiden openbare  Dat sijn siele verdoemt ware. 1080  In dit selve jaer, dat Diederijc starf,  Ende Karel Marteel selve verwarf  Provenchen, ende Harleblanke die poert,  Doen starf hi (dat was groot moert!)  Ende waert tsinte Denijs begraven 1085  Eerlijc, met groter haven.  Seven hondert ende xl men screef  Ons Heren jaer, doen hi dood bleef.  Sint men sijn graf ontdede  Daer en vant men been noch lede, 1090  Alse verre alsmen mochte bekinnen;  Maer een serpent vant men binnen,  Ende tgraf was omtrent verbrant:  Dit was dwonder dat men vant.