HOE DIE PAEUS QUAM IN VRANCRIKE ANE PIPPINE OMME HULPE IEGHEN DIE LUMBARDE. Dat XIX Capittel.  Int naeste jaer dat die dinc  Dien fellen Sassen dus verghinc,  Quam Aistolf met sijnre partien,  Die coninc sat in Lumberdien, 1280  Ende wilde die Romeine daer toe dwinghen  Dat si tsijs souden bringhen  Van elken hoefde alle jaer,  Ende was hem hier met soe swaer,  Dat si sere saten verladen, 1285  Bi sconincs Aistolfs onghenaden.  Ende die Romeine en consten niet  Wederstaen wel dit verdriet;  Want tier tijt, daer wi af callen,  Was hare macht sere ghevallen; 1290  Want die paeus Zacharias,  Daer ic u hier vore af las,  Was tien tiden verstorven  Ende den stoel hadde verworven  Een Steven, als men siet, 1295  Dander paeus, die Steven hiet,  Die den stoel te Romen besat,  Ende van Rome uter stat  Was hi gheboren al gader:  Constantijn hiet sijn vader. 1300  Die paeus, om dese sake,  Was rouwich sere ende tonghemake,  Ende en wiste wat ane gaen;  Want hi en conste niet wederstaen;  Ende Aistolf dede hem soe grote lede, 1305  Dat hi ruumde Rome die stede,  Ende es in Vrancrike ghetrect,  Alse die peinst ende mect  Dat coninc Pippine nu sal  Ontfermen sijn ongheval, 1310  Ende hem claghen sal die noot  Die de Romeine hadden groot.  Karleman, die moenc was,  Pippijns broeder, daer ic af las,  Quam met om dat Pippijn soude 1315  Teer doen dat die paeus woude.  Ende alse Pippijn hadde vernomen  Den paeus te hem waert comen,  Trac hi jeghen, in sijn ghemoet,  Drie milen gaende te voet, 1320  Hi ende sijn wijf, ende sijn kinder,  Ende namene metten breidel ghinder,  Ende leidene tamelijc ende wale  Tote vore Pippijns sale.  Daer beette die paeus te hant, 1325  Ende nam Pippine metter hant,  Ende leidene daer besiden,  Daert heimelic was tien tiden,  Ende seide Pippine sijn doghen,  Claghende met natten oghen 1330  Hoe dat Aistolf met ghewelt  Hem eischede tsijs ende ghelt,  Ende Rome, die goede stede,  Waerp onder sine mogenthede;  Ende bat Pippine dat hi quame 1335  Ende Rome in handen name,  Ende te Sinte Pieters dinghe saghe  Die sere te vresen in dien daghe.  Alse Pippijn hadde ghehoert  Des paeus claghe ende sijn woert, 1340  Swoer hi toten paeus, bi Gode,  Dat hi doen soude sine ghebode,  Ende hem in staden staen vromelike,  Jons hem God van hemelrike;  Soe dat die paus, sijt seker das, 1345  Van Pippijns troeste verblijt was.  Aldus bleef die paeus daer  Tote dat vernuwet was dat jaer,  Ende wide coninc Pippine  Recht coninc, ende die kinder sine 1350  (Dat was Karle ende Karlemanne),  Ende gheboet dat bi den banne  Dat nemmermeer man en quame  Die hem die vrancsche crone name;  Maer dat si souden ewelike 1355  Crone draghen in den rike,  Si eerst warf, ende na hen houden  Al dat van hem comen souden