HOE PIPPIJN DIE SASSEN DWANC. Dat XXI Capittel.  Noch quamen die Sassen echt  Ende sochten roef ende ghevecht  Op die Oestvrancken alsoe wel 1405  (Dien si oec waren fel),  Daer si mochten, dat was waer,  Dat gheduert hadde menich jaer.  Pippijn, die dit vernam,  Was sere tornich ende gram, 1410  Ende is vaste daer weder ghetrect,  Alse die peinst ende mect  Dat hise met sijnre partien  Alsoe sere sal castien,  Dats hen ghedencken sal emmermere. 1415  Aldus quam hi met sinen here  Jeghen hen tenen wighe,  Daer si vochten sere te prighe;  Doch hadde Pippijn daer den seghe  Als hi dede alle weghe, 1420  Ende hen af sloech meneghen man,  Dat mens ghetellen niet en can,  Ende voer alsoe in haren lande,  Beide met rove en met brande,  Ende velde hen af vesten ende steden, 1425  Ende woeste alt lant met moghentheden,  Ende versloech meneghen stouten deghen,  Ende dwancse, dat si moesten pleghen  Tsijs te ghevene ghemeinlike  Den coninc van Vrancrike. 1430  Dus galt hi hen, met groter scaden,  Dat si den Oestvrancken daden.