SIJN ORLOGHE OP DIE ALVERNEN ENDE DER WANDELEN CONINC DOOT. Dat XXII Capittel.  Nu quam Pippine echt niemare:  Dat lant van Alvernen ware  Al vergadert ghemeenlike, 1435  Om te stridene op Vrancrike,  Ende Pippijns macht te velne soe  Dat hijs en worde meer vroe.  Derwaert es hi nu ghesleghen,  Pippijn, die stoute deghen, 1440  Ende quam tenen stercken stride  Daer si vochten sere met nide.  Pippijn sloech hen haer volc ave.  Ende vinc Blandine haren grave,  Ende brachtene voer Borggijs de stat, 1445  Die hi met crachten besat,  Soe dat hise doch ghewan,  Ende settere in sine man,  Ende voer voert met sinen here,  Ende wan hen af meneghe were, 1450  Ende stoerde casteel ende stede  Met sijnre groter moghenthede.  Op Pirrogerge voer hi voert  Ende stoerde al de poert,  Ende ander steden vele ghemene, 1455  In dien lande groot ende cleene,  Daer hi grote scade in dede,  Ende groet goet nam mede;  Soe dat voert die van Alverne  Dien pays ane ghinghen gherne; 1460  Ende Aquitanien een groot deel  Wan hi doe, maer niet gheheel;  Want hi moeste van daer keren  Elwaert, te groter weren,  Met sinen volke al ghemeine, 1465  Daer hi hem ieghen hoede cleine;  Want doe hi dus was in Aquitanien,  Quam van over see in Spaengien  Der Wandelen coninc ghevaren,  Met eenre onghedeelder scaren, 1470  Die vreeselijc waren ende onghehiere  Daer ieghen voer Pippijn sciere  Ende vacht daer den meesten strijt  Die hi ye vacht in sinen tijt;  Doch hadde hi seghe met ghewelt, 1475  Ende versloech daer opt velt  Twintich dusent wanden doot.  Selve verloes hi in der wijch groot  Twintich die beste van sijnre scaren,  Daer hi om dreef groot mesbaren, 1480  Die op dien dach, in waren dinghen,  Haer lijf weder ontfinghen  Bi sinte Jans Baptisten hoot,  Daer ic u af sal segghen wonder groot.