VAN CONINC PUPPIJNS DOOT. Dat XXV Capittel.  Onlange na dat die dinc  Van Wayfiere dus te ghinc, 1650  Bleef coninc Puppijn doet,  Dat scade was ende jammer groet.  Te sente Denijs waert hi begraven  Eerleken, met groter haven.  Al was hi clene van leden, 1655  Van daden ende van vromicheiden  Was hi groet sunderlinge,  Ende volmaect in al sine dinge,  Geluckich mede, ende segevri.  Achtthiene jaer regneerde hi. 1660  Berte hiet sijn wijf, als ic las,  Die keiser Eraclius dochter was,  Daer hi Karlen den grooten aen wan.  Met rechte quam op den man  Dat Roemsche rike na den vader; 1665  Want aen hem versaemden algader  Die Griecken, ende dat Roemsce rike,  Dat Duitsce lande ende Vrancrike;  Soe dat al was in sijn gewelt  Ochte dat men dlant van hem hielt. 1670  Dus scrijft van Gembloes Segebrecht.  Carle, die men groet heit, na recht,  Om grote doecht die hem lach aen,  Ende sijn broeder, Karleman,  Deilden onder hem dat rike, 1675  Met vreden broederlike.  Carle dede hem cronen mede  Te Noioen in die stede,  Ende te Sessoen Karleman.  Dus gingen si hoer saken an, 1680  Ende saten dus, in waren dinge,  Beide gecroende coninge;  Deen west ende dander oest.  Dus heeft God, onser alre troest,  Gehoecht die Brabansche heren; 1685  Want hi gonste hen der eren,  Overmids dat si in horen dagen  Trouwen ende doechden plagen,  Ende die heilige kercke eerden,  Ende Goeds lof altoes meerden. 1690  Wouden heren alsoe noch leven  God, onse Here, soude hem geven  Gelucke ende sege mede,  Alsoe hi desen heren dede;  Mar dair uut eest al gegaen. 1695  Men siet die heren meer staen  Na weelde, ende na der luden goet,  Dant na gerechticheit doet:  Dits jammer groet van den heren,  Dat si uter duecht dus keren, 1700  Ende gerechticheit laten bliven.  Hier int dierste boec van viven.