HOE KARLE WAN PAVIEN DIE STAT. Dat X Capittel.  Ses maent lach Karle ende sijn partie  Voer die vaste stad van Pavie, 865  Ende die wastenen waren comen in.  Doen quam Karle in sinen sin  Dat hi sijn volc liet voer die stat,  Ende voer te Rome waert na dat,  Om dat hi daer woude, sonder waen, 870  Van paesschen sijn hoechtide begaen;  Soe dat hi des paesch avents quam  Daer hi Rome die stat vernam.  Van sinen perde dat hi sat  Ene mile van der stat, 875  Ende quam ter kerken met staden.  Sere mercte hi die graden  Van der kerken ende sijn opgaen.  Daer stont die paus Adriaen  Ter kerken dore, daer hi in quam, 880  Diene lieflike ane nam,  Met groter eren, gheloeft mi das,  Als die Gods riddere was.  Daer at hi paesschen metten clerken  Ende gaf der heiligher kerken 885  Beide stede ende lant,  Die hi wan metter hant,  Die hem af te broken waren.  Doen keerdi weder tsinen scaren,  Die hi voer Pavien liet 890  In orloghen ende in verdriet,  Ende vant die liede van der stat  Van honghere ende van plaghen mat,  Soe datter vele waren doot.  Elf maende hilt hise in der noot. 895  Ten lesten ghinghen si in hant.  Desidere, die quade tyrant,  Die wart opghenomen ghinder,  Beide met wive ende met kinder,  Ende dese ghevaen bliven mede 900  Tote Landeke in de stede,  Ende nam hem gheweldichlike  Altemale haer conincrike.  In dit orloghe wan hi Pavien,  Ende trike van Lombardien, 905  Dat gheduert hadde in selker maniere  Twee hondert jaer ende daer toe viere,  Sint dat Albijn van Pannone  Quam in Ytalien ende wan die crone.  Al dat recht, dat die Lombarde 910  Af hadden ghewonnen metten swaerde  Der roemscher kerken, gaf hi weder  Ende warp haer moghentheit neder,  Ende sette in der fransoise hant  Al haer stede ende al haer lant. 915  Alse die Lombaerde verwonnen waren  Es Karel te Romen ghevaren,  Ende heeft te gader ghedaen  Metten paus Adriaen  Bisscoppe, aldaer ter stede, 920  Hondert ende liij mede  Abde vele, ende cromme stave.  Daer gaf die paus die gave  (Met al den heren die daer saten)  Karle, in den name der caritaten, 925  Dat hi van rechte kiesen mochte  Paus, dies hem waerdich dochte,  Ende den stoel te berechtene mede,  Ende gaf hem oec die waerdichede  Van den partiarscape daer, 930  Ende ertschebisscoppe, ver ende naer,  Ende bisscoppe, dat si souden  Hare statute van Karle houden.  Wie enighe, lude ofte stille,  Sette ieghens Karels wille, 935  Datmen die niet en wie;  Wie soe oec wilde partie  Ieghen dese vriheit maken,  Ende met ernste daer teghen staken,  Ende hire in bleve met overmoede, 940  Dat menne stake uut sinen goede.  Dese vriheit ende dese ere  Ghesciede Karle den here,  Die Gods kemper was uutvercoren,  Als ghi hier na noch bat sult horen.