KARELS ORLOGHE OPTE SASSEN, ENDE ANDER DINC. Dat XI Capittel. 945  Onlanghe hier na, int ander jaer,  Die Sassen, die langhe swaer  Den Vrancken hadden ghewesen,  Braken haren vrede binnen desen,  Ende quamen in der Vranken lant, 950  Ende stichten roef ende brant;  Maer van Fritissaer die kerke,  Die Bonifacius ende sine clerke  Ghewijt hadden hier te voren,  En consten si met brande niet te storen. 955  Alsoe alse Bonifacius daer vore sprac,  Doen hi dat sacrament daer ane stac,  Doen quam Karle daer ter were,  Ende hadde in drien ghescaert sijn here,  Ende heeft die Sassen met ghewelt 950  Ghescoffiert daer opt velt.  Hi wart oec gheware das  Dat die sanc al anders was  Te Rome dan in sijn lant,  Te Rome heeft hi clerke ghesant, 965  Om dat si den sanc souden leren,  Ende weder te lande keren,  Ende leerne anderen clerken voert.  Te Mets, in die goede poert,  Soe quam eerst die roemsche sanc: 970  Van danen quam hi, over lanc,  Tanderen kerken, haer ende daer.  Daer na gheviel, over twee jaer,  Dat die Sassen echt braken vrede,  Ende belaghen Herberch die stede. 975  Daer sachmen, boven opter kerken,  Daermen wonder ane mach merken,  Twee scilde (sachmen) bloet roet,  Die ghelaet toenden harde groet,  Als of si onderlinghe streden. 980  Karel quam met mogentheden  Om tonsettene die stat,  Ende maecte den Sassen vechtens soe sat,  Dat si niewaers en mochten rusten.  Hi brac haer steden ende haer vesten, 985  Ende dwancse soe an haer leven,  Dat si ghisele moesten gheven,  Ende beloefden hem, daer toe mede,  Te comene ter kerstenhede.  In desen tiden, daer ic nu 990  Af hebbe gheseghet u,  Nederde emmer die keiser crone,  Ende die Vransche quam op scone;  Want die keiser Constantijn,  Die een quaet keiser hadde ghesijn, 995  Hadde qualec ghehandelt sijn dinc,  Dat sine macht sere te niet ghinc;  Want hi was soe quaet algader  Dat Karle, ende Pippijn sijn vader,  Selve moesten al weder staen 1000  Dat ter kerken was mesdaen;  Want si minden, voer alle dinghen,  Die heilighe kerke sonderlinghen,  Ende bescermese spade ende vroe,  Van Sassen tote Spaengien toe; 1005  Ende daer si arme kerken vonden  Deelden si, te dien stonden,  Soe mildelike haren scat,  Dat sijs ghedoen mochten te bat.  Daer na, in dat selve jaer, 1010  Soe ghesciede echt voerwaer,  Dat int lant van Lombardien  Te gadere swoer een deel partien,  leghen coninc Karle den Groten;  Want het vernoide den ghenoten 1015  Dat hi soe gheweldich was.  Karle warts gheware das,  Ende trac over in Ytale,  Met sinen here al te male:  Voer Aquileren viel hi, die poert, 1020  Die men Julius Marcus noemen hoert  In ouden boeken te menegher stat.  Karle vraechde ende ondervant dat  Dat die raet eerst quam in tlant  Van enen, ende hiet Rolant, 1025  Die Aquilere hadde in die hant,  Ende was daer hertoghe becant.  Dien Rolande dede Karle saen,  Om die dinc, sijn hoeft afslaen,  Ende andere steden, die ghesworen 1030  Met Rolande hadden te voren,  Die worden vervaert alle soe  Dat si des vreden waren vroe.