HOE KARLE DAFGODE BRAC.

Dat XXVIII Capittel.

 Alle die afgode, die vant
2475
 Keiser Karle in Spaengien lant,
 Heeft hi al te male ghevelt,
 Ende te broken met ghewelt,
 Sonder een en wildi niet
 Int lant dat Alandalijf hiet:
2480
 Salcaidis hiet dat bi namen.
 Sarrasine seiden alle te samen
 Dat Machumet, in sijn leven,
 Dien selven God hadde verheven,
 Ende ghemaect in sinen namen,
2485
 Ende daer in beseghelt te samen
 Van duvelen een legioen,
 Diet ghene alsoe bescermen doen
 Datment ghebreken niet en can.
 Ghenaecter oec een kersten an
2490
 Hi wort ghevreest ende vervaert.
 Comt een heiden darwaert,
 Op dat hi Machomete daer aenbede,
 Hi gaet ghesont van der stede;
 Sit een voghel oec op dat,
2495
 Hi blijft doot ter selver stat.
 Op die zee staet ende es een steen
 Groot ende hoech, ende als een
 Hout van der Sarrasine werke,
 Recht op der zee ghemercke,
2500
 Effene ghehouwen, ende gheen bet
 Op die erde effene gheset,
 Soe hoghe opgaende, sonder lieghen,
 Alse enich raven mochte vlieghen:
 Daer op es die afgod gheset
2505
 Proper, na die heidene wet,
 Van auricalco ghegoten dan
 Na die ymagie van enen man,
 Recht staende opte voete sijn:
 Te middaghe blinct sijn aenscijn;
2510
 Enen slotel in die rechter hant
 Ende groet, dien hout die viant.
 Der Sarrasine wet ghewaghet
 Van den slotele, die hi draghet,
 Dat hi hem uter hant sal vallen
2515
 Int jaer te voren als in Gallen
 Een coninc sal werden gheboren,
 Die al Spaengien sal verstoren,
 Ende brenghen ter kerstene wet.
 Daer na wart onlanghe ghelet.
2520
 Alse die heidene sien dat,
 Si selen dan haren scat
 In derde graven, ende vlien.
 Die heidene segghen dit sal gescien.
 Karle die wan met ghewout
2525
 In Spaengien silver ende gout,
 Dat hem die coninc sende daer:
 Hi lach in Spaengien drie jaer.
 Van sinen scatte, dien hi wan,
 Soe maecte die grote man
2530
 Van Galissien sinte Jacobs kerke,
 Van sonderlinghen sconen ghewerke,
 Meerre dan si was te voren:
 Enen bisscop heeft hi er in vercoren,
 Ende heefter moencke in gheset,
2535
 Nae sinte Ysidorus wet,
 Ende vercierde die stede
 Met pelne en met clederen mede.
 Noch van den silvere ende van den goude,
 Dat hem doen bleef menichfoude,
2540
 Ende dat hi brachte in Vrancrike,
 Maecte hi kerken scone ende rike:
 Onser vrouwen kerken tAken
 In die stat dedi maken;
 Ene in sinte Jacobs ere mede
2545
 Die daer noch staet in die stede
 Van Toulouse; hi maecte mere
 Ene in sinte Jacobs ere;
 Te Parijs maecti oec ene
 Tusscen Mommarters ende der Seine,
2550
 In sinte Jacobs ere mede,
 Ende daer toe in meneghe stede.