HOE KAREL SPAENGIEN VERLOES ENDE WEDER WAN. Dat XXIX Capittel.  Karel es hier na met allen  Ghekeert int lant van Gallen,  In sijns selfs conincrike. 2555  Doen versaemde in Affrike  Een heiden coninc, een groot here,  Ende quam, na sinen ghere,  Hier over die zee ghevaren,  In Spaengien met sine scaren. 2560  Alse Karle was thuus ghereden  Ende waende tlant laten in vreden,  Daer wan die heidens coninc al tlant,  Dattie Sarrasinen hadden in hant,  Ende hi sloech al ende hinc. 2565  Luttel meneghe hem ontghinc  Van kerstenen metten live,  Sine vermoerden man ende wive.  Karle heeft dit vernomen  Ende es weder derwaert comen, 2570  Met groten here, met groter macht,  Alse die wille heeft ende acht  Te wederstane dat heidene diet,  Anders ghevaren alst God behiet,  Ende voer henen, in corter stonden, 2575  Te Spaengien waert, over die Gheronden.  Dus es Karle in Spaengien comen  Ende heeft die waerheit vernomen,  Wie hi was, die soe moghentlike  Comen was ute Affrike, 2580  Die hem af wan Spaengien lant,  Ende dat hi hiete Agolant.  Ende alse Agolant heeft vernomen  Dat Karel es ieghen hem comen,  Dede hi hem sinen wille ontbieden, 2585  Bi raden van sinen lieden:  Weder hi woude teghen hem striden  Met hem twintichster, in elker siden,  Soe met min, soe met mere?  Karle antwoerde, die here: 2590  Dat hi er sende van sijnre side  Alse vele alse hi wille ten stride,  Hi sender alsoe vele teghen,  Ende men late Gode der dinc pleghen.  Doen sende Karle, van sijnre side, 2595  Hondert ridderen te ghenen stride,  Ende hondert sender Agolant.  Doen sloeghen donse al te hant  Die heidene hondert ridderen doot,  Daer noit een en ontscoet. 2600  Agolande, die dat wondert,  Sendere anderwerven hondert:  Die bleven oec alle opt velt,  Datter noit een tlijf behelt.  Doen sendire tweehondert, daer naer, 2605  Ieghen onse cc, die oec daer  Alle opten velde doot bleven,  Dat niemant en behilt tleven.  Ende Agolant die sende daer naer  Dusent ridders, die quamen daer, 2610  Ende Karle dusent daer teghen:  Die heidene worden al versleghen  Nalijcs, cleine ende groot,  Sonder datter somech ontscoot.  Ten derden male wart Agolant 2615  Sijn raet, ende vant te hant  Dat keiser Karle verliesen soude,  Waert soe dat hi striden woude:  Doen ontboet hi hem ten naesten daghen  Wijch te leverne, sonder saghen, 2620  Waert soe dat hi woude striden.  Dit wart ghevest in beiden siden.  Nu waren die kerstene, tier tijt,  Die des avents voer den strijt  Haer wapen slepen ende maecten claer, 2625  Nerenstelike, om te stridene daer;  Ende elc stac al daer sijn spere  Voer sine tente, in dat here,  In ene mersch, bi eenre riviere,  Die Seya heit, na des lants maniere. 2630  Des merghens soe vantmen daer  Ghegroit elc spere van den ridders daer,  Die des daghes souden sijn martelare,  Ende sterven voer Agolants scare:  Des wonderde meneghen ter steden. 2635  Die scachte hebbense af ghesneden  Neven der erden, meer noch min,  Ende lieten den struuc staen daer in,  Daer ute scoten telghere sciere,  Ghemaket na speren maniere, 2640  Die men noch al daer ter stede  Mach sien, in den daghe van heden;  Want die scachte meest esschen waren  Soe siet men daer meest esschen baren:  Dit was wonder, sonder ghenoet, 2645  Ende der zielen bliscap groet;  Maer na der armer menschelichede  Waest een teiken van scaden mede.  Ten naesten daghe begonste men striden  Vreesselijc in beiden siden. 2650  Dat kerstenheit nam scade groot:  Daer bleven opten velde doot  Der kerstene veertich dusent man.  Die hertoghe Mile, daer scade lach an,  Rolants vader, bleef daer doot. 2655  Karle was in vreesen groot:  Sijn ors bleef onder hem doer steken;  Dus heeft hi te voete ghestreden.  Twee dusent heidene an hem comen;  Tsweert heeft hi metter hant ghenomen, 2660  Dat gaudiosa hiet in latijn  (En mochte niet verbetert sijn):  Hi sloech ontwee man ende peert:  Niet mochte staen ieghen tsweert.  Die nacht ghinc doen in hant. 2665  Elc sciet daer van sinen viant.  Karle ende de sine saen  Sijn te haren tenten ghegaen.  Ten naesten daghe, na orloghes wise,  Quam den coninc Karle iiij markise 2670  Uten lande van Ytale,  Met versschen ridders, ghewapent wale:  Vierdusent hadden si er an hant.  Alse dit verhoerde Agolant.  Trac hi wech, ende es ghevloen, 2675  Ende en wiste wat els daer toe doen;  Ende Karle keerde in Gallen  Met sinen volke doen met allen,  Alse die soe cranc was, dat hem dochte  Dat hi hem volghen niet en mochte.