HOE DIE GUNNEN EINDE NAMEN. Dat XXX Capittel. 2680  Binnen der wilen dat Agolant  Es gheweken, Gods viant,  Om te meerne sine macht  (Want hi verloes vele daer hi vacht).  Ende Karle voer in Vrancrike, 2685  Om volc te gaderne des ghelike,  Hier binnen selen wi u bedieden  Vele dinghen, die oec ghescieden  Binnen der tijt dat hi oec vromelike  Hilt dat roemsce keiserrike. 2690  Int derde jaer dat Karle was  Roemsce keiser, als ict las,  Ghinghen die Francsoyse stunen  Met erren moede op die Hunen,  Daer si langhe ieghen vochten, 2695  Soe dat sise al tonder brochten;  Ende die te voren menich lant  Bedwonghen hadden an haer hant,  Ende gherovet menich rike,  Worden nu soe jammerlike 2700  Onderghedaen, dat si en mochten  Hen verweren, wat dat si vochten;  Want si verloren in enen stride  Alle die edelste van haerre side.  Soe datter niet en bleef te live 2705  Sonder allene eighene kative.  Soe wat scatte, soe wat ghelde  Si te voren met ghewelde  Der werelt hadden af ghenomen,  Dat es nu al gader comen 2710  Den Francsoysen al te baten.  Nie en wart soe uter maten,  Van ghenen wighe, Vrancrike  Van juele van scatte soe rike,  Alse bi dien wighe dede. 2715  Daer einde der Hunen moghenthede.  Int selve jaer verghinc die mane  Driewerf, daer ment sach ane,  Ende ene warf die sonne mede;  Oec sachmen grote wonderlichede: 2720  In die lucht tiden grote scaren,  Alse ridders die te wighe varen.  Seghebrecht seghet: int sesde jaer  Dat Karel keiser wert voerwaer  Dedi Pauluse, sinen diaken, 2725  Ute nemen ende maken  Dat beste van der heiligher scrifturen,  Dat wilen in ouden uren  Die heilighe liede hadden bescreven,  Ende deder lessen af ute gheven, 2730  Die men noch leest Gode teeren  In der heiligher kerken ons Heren.  In desen tiden, ghelovets mi,  Sende coninc Aaron van Parsy  Karlen grote ghiften mede, 2735  Om te hebbene pays ende vrede.  Die bode hiet Abdelle:  Hi brachte Karlen, daer ic af telle,  Een pauwelyoen, ghemaect wale,  Na een ghesate, daer in een zale 2740  Stont ghemaect, scone ter cure,  Ambachte oec binnen muere,  Paleer cameren ende kemenade,  Daer men in dinghen soude ende raden,  Tretsore kokenen, al ambachte, 2745  Selc alse een prince dachte,  Van varwen ende van werke diere,  Ende van menegher maniere,  Wijt ende groot, meer dan mate,  Recht als eens princen ghesate, 2750  Repetenten, ende pauwelioene  Abijssijn, ende van dieren doene,  Daer toe pellen ende baudekine;  Meneghe edele ende fine  Specie ende balseme mede, 2755  Elcs vele, van groter dierheide,  Ende een horoley wel ghemaect,  Van auricalco wel gheraect,  Daer in xij uren besceiden waren,  Soe dat uut elker quam ghevaren 2760  Ridderen, die daer op staken  Ende daden clincken ende craken  Dat horoley, alst was tijt:  Dit was te hoerne een delijt;  Nochtan was int horoley mede 2765  Meneghe grote wonderlichede.  Met soe quamer mede, te waren,  Twee uutnemende candelaren,  Van auricalco diere ende groot,  Ende van werke sonder ghenoot. 2770  Dus waren in Karels tide  Coninghe ende lantsheren blide  Dat si sijn vrient mochten wesen,  Soe sere ontsaghen si desen.  Nu hoert van Agolande meer, 2775  Daer ic u af seide eer.