VAN DEN GROOTEN WIGHE DIE KAREL VACHT.

Dat XXXII Capittel.

 Savents voer den wighe laghen
 Die Francsoise bi haren maghen,
 Tusschen Taelgeborch en Sentes der poert,
2905
 Op ene riviere, die men hoert
 In latine noemen Caranta.
 Die kerstene alle, als ict versta,
 Staken, als si waren ghewoene,
 Haer speren voer haer pauwelioene.
2910
 Des anders daghes hebben si met dien
 Haren speren ghelovert ghesien,
 Ende in die erde scone becleven.
 Daer bi was hen teken ghegheven
 Dat alle die ghene, sonder waen,
2915
 Hare martelie souden ontfaen,
 In dien daghe, doer Onsen Here:
 Dies waren si blide seere.
 Ende alle dese goede liede,
 Dien dese dinc daer ghesciede,
2920
 Traken hen al daer te samen,
 Ende den voerwijch dat si namen,
 Daer si meneghen, met ghewelt,
 Stouten heidenen hebben ghevelt;
 Doch soe bleven si mede al daer:
2925
 Vier dusent wasser, voerwaer.
 Karle was van den orse
 Daer ghevelt, in die porse,
 Ende dat ors bleef daer doot,
 Ende die slachtinghe was daer soe groot,
2930
 In beiden siden van den velde,
 Die heidene moesten met ghewelde
 Den kerstenen dat velt laten,
 Ende vloen henen haerre straten.
 Coninc Karle wert vermonteert
2935
 Daer si alredicst waren ghespeert
 In den wijch, ende doerbrac al dat,
 Ende maecte enen widen pat.
 Daer wart in die vlucht ghesleghen
 Doen wel menich heiden deghen,
2940
 Die rike coninc van Agabie
 Ende die coninc van Bugie.
 Ende Agolant die es ontreden;
 Want die kerstene soe seer streden
 Dat hi begaf al sijn commune,
2945
 Ende vloe in, te Pampelune;
 Want hem dochte dat hi sat
 Seker in die vaste stat.
 Daer trocken aen hem sine scaren.
 Die den kerstenen ontreden waren;
2950
 Ende als hi sach wat hem bleef
 Anderwarf hi Karlen screef:
 Dat hi daer sijns ontbeiden soude,
 Waert dat hi noch striden woude.
 Karle en hilt hem niet an sijn bieden:
2955
 Hi sach tverlies van sinen lieden,
 Ende hilt dat hi op hem wan,
 Ende deilde dat onder sine man,
 Ende es selve, bi ghemeinen rade,
 Om dat groot was sine scade,
2960
 Tote in Vrancrike ghevaren,
 Om noch te meerene sine scaren.