KARELS STRIJT IEGHEN DIE MORE CONINC ENDE ROLANDS CAMPE. Dat XXXV Capittel.  Ten anderen daghe, als wijt horen,  Sende die prince van den Moren 3220  Ane Karlen, ende ontboet hem strijt  Ten naesten daghe, sonder respijt,  Op dat hi hem weren durre:  Ende die prince die hiet Furre.  Karle gheorloefde den strijt: 3225  Hi scaerde hem in corter tijt,  Ende trac alsoe te velde waert;  Gode bat hi an die vaert,  Dat hi hem vertoenen woude  Wie ten stride bliven soude. 3230  God heeft sine bede ontfaen.  Hi sach op hare wapene staen  Een cruce, ter selver tijt,  Die sterven souden in den strijt;  Ende dat cruce dat was roet. 3235  Mettien Karle alle die besloot  Wel vaste in sine oratore,  Ende ghinc vechten op die More,  Ende heeft Furren den prince ghevelt,  Met hem drie dusent op dat velt. 3240  Ende doen hi sine oratore ontsloet  Vant hi alle sine ridders doot;  Want God maketse, na haer gheren,  Na sinen wille marteleren.  Hier na quam den keiser mare 3245  Dat een gygant te Nasers ware,  Heet Ferraguut, van groter machte,  Ende was van Golyas gheslachte,  Dien wilen metter slingher sloech  Tkint David, des menich loech. 3250  Die ammirael van Babilone  Sendene daer, om Karels hone,  Met twintich dusent Turken daer  Om den onsen te doene vaer:  Dees ontsach spere noch schichte: 3255  Sijn vel was soe ghedichte  Dat niement wonden en mochte,  Wat steken dat men daer op brochte.  Veertich manne had hi crachte.  Karle voer derwert met sijnre machte, 3260  Ende viel te Nasers voer die poert.  Die gygant quam buten voert,  Ende vraghede oft iemant ware  Die ieghen hem dorste dare  Vechten, man ieghen man. 3265  Ende Karle sende dan  Coninc Ogiere, den stouten deghen,  Daer hi voer willijc ieghen:  Ende alsene Ferraguut vernam,  Ghemaclijc hi te hem waert quam; 3270  In den rechteren arm hien prant,  Ende droeghene van daer tehant  Tote Nasers, in sijn prisoen,  Dat hier niet teghen conste ghedoen,  Al ghewapent, an sinen danc. 3275  Dese rese was twelf ellen lanc,  Die men heet cubitus, in latijn;  Ene elle lanc was sijn aenscijn;  Sine arme ende sine scinckele waren  Elc vier ellen lanc, te waren; 3280  Sine vinghere drie palmen lanc.  Na des conincs Ogiers ganc,  Wart ieghen Ferragute ghesent  Een stout riddere ende wel bekent,  Reinaut van Albespine: 3285  Dien nam hi oec, sonder pine,  Met enen arme, alst ware een lam,  Ende droeghene tote daer hi quam  Bi Ogiere, in dat prisoen.  Noch sal hi meer wonders doen. 3290  Daer na sende men hem hen tween:  Constantijn dat was die een,  Baliu van Rome der stede,  Dander Olles die grave mede.  In beide sijn arme heeft hise ghedragen, 3295  Daer vele liede toe saghen.  Int prisoen, daer dander laghen,  Leide hise, in rouwen ende in claghen.  Wat hulpe dat ict lanc make?  Ic wille corten u die sake. 3300  Aldus daer twee ende twee quamen.  Alsoe datter twintich te samen  Int prisoen laghen doe,  Des Karle was onvroe,  Doen woude Karle niet ghehinden 3305  Dat hire daer meer wilde sinden.  Doen quam Rolant, sire suster sone,  Die stout was ende coene,  Des conincs marscalc, als ict las,  Die noch maer een kint en was, 3310  Ende bat sinen oem, den coninc,  Dat hi hem orloven wilde die dinc,  Dat hi wreken moghe ende wederstaen  Dat Ferraguut hevet ghedaen.  Die oem sach dat kint van kiese, 3315  Dat hem swaer ware ten verliese,  Ende en wouts hem ghehenghen niet:  Dies hadde Rolant groot verdriet,  Ende claghede, ende bat mettien,  Soe dat die oem liet ghescien. 3320  Doen was Rolant harde blide,  Ende ghereide hem ten stride,  Ende quam ieghen hem ghereden:  Die rese namene ter steden;  Uten zadele hine prant 3325  Allene metter rechter hant,  Alsoe als hi dandere alle dede,  Ende leidene, aldaer ter stede,  Opten hals van sinen paerde,  Ende voer henen sijnre vaerde. 3330  Hier omme was Rolande therte sere  Ende troeste hem an onsen Here,  Ende greep den rese bi den baerde:  Opten huepe van sinen paerde  Heeft hien achter waert gheboghen, 3335  Ende es op sinen buuc ghevloghen.  Dus vielen si beide van den peerde  Hi ende die rese ter eerde.  Mettien sijn si opghestaen,  Ende weder op hare perde saen. 3340  Rolant trac sijn swaert Durendale,  Dat hi goet ende scerp kende wale,  Ende waende den rese ontwee slaen;  Maer tpaert moeste den slach ontfaen:  Dat sloech hi dore metten sweerde, 3345  Dat die gygant viel ter erde,  Ende heeft oec sijn sweert ghetrect,  Alse die hem te wrekene mect:  Sijn sweert hevet hi verheven;  Maer Roelant, die hem was beneven, 3350  Sloeghene opten arm soe wel,  Dat hem sijn sweert ontfel;  Doch en haddi ghene noet  In den arm, cleen noch groet.  Ferraguut liet sweert vallen, 3355  Ende waende Rolande slaen met allen  Metter vuust, ende sloech sijn paert  Opt hoet, dat storte ter vaert,  Ende bleef doot op die stat.  Doen gavensi meneghen plat 3360  Metter vuust, beide te voet.  Die wijch toter noene stoet,  Ende daer over dat si vochten  Met stene, soe si best mochten;  Want daer lach, in dat sant, 3365  Menich scarp caliant.  Ende alst ter vespertijt waert draghet  Die rese enen vrede bejaghet,  Toter merghenstont an Rolande,  Ende droeghen over een, te hande, 3370  Dat elc sal comen te sijnre were,  Sonder ors ende sonder spere.  Dus es elc ghekeert ten sinen  Eer die sonne liet haer scinen.