HOE ROLANT DEN RESE VERWAN. Dat XXXVI Capittel.  Des anders daghes vroech si comen, 3375  Alsi den kamp hadden ghenomen.  Die rese brachte een sweert,  Maer en was niets weert,  Want Rolant brachte enen staf  Ghewronghen, daer hi mede gaf 3380  Den rese meneghen groten slach,  Dat hem niet een haer en wach;  Oec worp hi op hem meneghen steen,  Want daer lach er menich een;  Maer hem en scade werp noch slach. 3385  Dus vochten si toten middach.  Doen bat Ferraguut ene bede;  Want hem die vaec wee dede,  Datmen des strijts name een bestant.  Doen gheorlovet daer Rolant. 3390  Die gigant es gheleghen,  Ende wilde sijnre rasten pleghen.  Rolant, die edel was van zeden,  Nam daer enen steen ter steden,  Ende leidene hem ondert thoeft houde, 3395  Om dat hijs te bat rasten soude.  Ferraguut die waert ontwake  Als hi gherust hadde met ghemake,  Ende Rolant es hem gheseten bi;  Ende hem te vraghene began hi 3400  Hoe hem dat lijf ware soe vast,  Dat hi niet ontsaghe een bast  Noch weder stoc, noch sweert, noch steen.  Doen sprac die rese: ‘ens let negheen  Daermen mi wonden mach, groot noch clene, 3405  Sonder in minen navele allene.’  Rolant swighet, alsi dit hoert,  Alse die niet verstaet dit woert.  Doen bevraghede die gygant  Den here Rolande al te hant 3410  Wat der kerstene wet ware?  Roelant daer af openbare  Heeftene hier af wel berecht,  Kerstenlike, alse Gods knecht.  Ferraguut sprac: ‘Dat seg ic u, 3415  Op die vorwaerde willic striden nu,  Of dijn gheloeve gherecht si  Dat ic verwonnen werde daerbi,  Ende oft valsch si, dattu mat  Bliven moets al hier ter stat; 3420  Ende die verwint hebbe die ere.’  Dat soe consenteerde Roelant, die here.  Elc ghereide hem daer ten stride.  Roelant spranc daer over side;  Want die rese enen slach scloech, 3425  Daer hi den staf tegen droech,  Dien die rese ontwee karf.  Ferraguut Rolande verwarf,  Dat hien nam in sine arme beide:  Ter erden lichte hien leide. 3430  Roelant riep doen ane met sinne  Den Gods sone, die de coninghinne  Maria droech, ende hare mede,  Ende alst God gaf daer ter stede  Warp hien onder hem ter vaert. 3435  Mettien nam hi des resen swaert,  Ende stac hem ter selver stonde  In sinen navele ene wonde,  Ende spranc van hem bat af.  Die rese een swaer luud doen gaf, 3440  Ende riep helpe, als een sot,  Ane Machomete, sinen valscen God;  Want hi ghevoelde der doot pine.  Ende doen quamen die Sarrasine  Ute ghelopen, in dat leste, 3445  Ende droeghene binnen hare veste  Ende Roelant die es ghekeert  Te sinen oem, ghesont ende gheert,  Ende onse liede volgheden naer  Die Ferragute droeghen daer. 3450  Ende worden met hem der stat ghemene,  Ende sloeghen al, groot ende clene.  Dus bleef doot Ferraguut.  Si braken prisoen, ende daden uut  Die ghevanghene, di daer laghen, 3455  Die doen grote bliscap saghen.