HOE JACOB DIE BOERDEERRES VERSPREECT. Dat XLIV Capittel. 4120  Hier moetic den boerderes antworden,  Die vraie historie vermorden  Met scoenre rime, met scoenre tale.  Om dat die woerde luden wale,  Ende die materie es scone ende claer, 4125  Soe doen sise verstaen overwaer.  Dese grote Karle, van live reine,  Heten si in walsche Karlemeine.  Men lese in walsche die cronike  Van algader Vrancrike, 4130  Van Rome, daer hi keiser sat,  Ende gae tote Aken in die stat,  Daer hi selve in de fiertre leghet;  Ende lese Einarde, die van hem seghet,  Van sijnre viten al te male, 4135  Ende Seghebrechte, oec alsoe wale,  Van Gembloes, die van hem screef;  Men lese Turpine, die bedreef  Den raet vele van al den meesten,  Ende vele screef van sijnre yeesten, 4140  Ende alle vraye historien ghemeine:  Si en weten niet van Karlemeine.  Enen broeder haddi, hiet Karleman,  Die met hem regneren began,  Die sterf: ic en weet oft si over een 4145  Die namen menghen van hen tween.  Die scone valsche walsche poeten,  Die meer rimen dan si weten,  Belieghen groten Karle vele  In scoenen woerden, in bispele, 4150  Van Firabrase, van Alexandre,  Van Porte Matribbe ende andre,  Dat algader noit en was,  Van vier Heemskindere dat ic las,  Dier ic, in groets Karels daghen, 4155  Noit historie hoerde ghewaghen,  Van bere Wislauwe die slaghe:  Dits algader ene saghe.  Dat men dus den edelen man  Met loghenen prijs leghet an, 4160  Dat es mesdaen, sijt seker dies:  Diet dede hi was een ries.  Oec sijn somme walsche boeke,  Die waert sijn groter vloeke,  Die van Willeme van Oringhen 4165  Grote loghene voert bringhen,  En willene beter dan Karle maken.  Willem, dat sijn ware saken,  Was eens daeghs een ridder goet,  Mer niet soe goet datmenne moet 4170  Karlen yet gheliken allene,  Maer minre ende noch alsoe clene  Als Rolant was ende Olivier,  Oft van Denemerken Ogier.  Karle, dat sijn ware dinghe, 4175  Was die beste onder die Kaerlinghe.  Artur was oec, in sinen stonden,  Die beste van der tafelronden.  Wat dat si van Lancelote singhen,  Oft van Willeme van Oringhen, 4180  Si wanen die tArleblanke comen,  Alsi daer hebben vernomen  Die grave ligghen, harentare,  Dat van Willems orloghe ware;  Neent, het sijn die grote heren 4185  Die te Ronchevale bleven met eren.  Hets waer, Willem was een ridder goet,  Die storte menich warf sijn bloet,  Dor Gode: sint wart hi heremite.  Die lesen wille sine vite, 4190  Te sinte Willems, in die woestine,  Daer hi doghede meneghe pine,  Daer hi heilich es verheven,  Vint hise van hem bescreven.  Die walsche boeke lieghen van hem, 4195  Die uten walsche van Harlem  Clais Verenbrechten dichte,  Daer scoene woert in sijn ende lichte.  Van Karlen heb ic gheseit al claer  Cortelike ende dat waer: 4200  Hier laetict; want het is te vele  Te sceldene ieghen die menestrele,  Ende gae te mijnre materien weder,  Van Karlen, daer ict leide neder.