TURPIJNS VISIOEN, DAT HI SACH NA CONINCS KARELS DOOT. Dat XLVII Capittel. 4350  Turpijn screef, die here groot,  Aldus van keiser Karles doot:  ‘Ic sprac, seit hi, misse te Viane  Op di Rone, na minen wane,  Ende stont voer den autare 4355  In minen ghebede dare:  Desen psalm sprac ic som:  Deus in adjutorium,  Alsoe dat ic quam daer mede  Uut minen sinne der menschelichede; 4360  Daer sag ic comen, voer mi dare,  Van swarten duvelen ene scare  Die voor mi leden metter vaert,  Ende voeren te Lothrike waert.  Daer dese duvelen leden vore 4365  Quamen na, van verren, more,  Die crachtelike volgheden naer.  Ic seide: “Waer wildi, waer?”  Si seiden: “Wi willen tAken:  Karle beghint der doot te naken, 4370  Dat wi sine ziele in der hellen  Voeren, met onsen ghesellen.”  Doen seidic, Turpijn, tote enen moer:  “Ic bemaendi ende beswere, hoer,  Bi Jhesus Christus, bi sijnre namen: 4375  Als ghi ghedaen hebt al te samen  Den wech, dat ghi keert te mi,  Ende doet mi weten hoe dat si.”  Onlanghe, na ghene stonde,  Cume was die psalm uten monde, 4380  Quamen si weder te mi ghevaren,  Ghescaert in der selver scaren.  Hem, die mi vore hadde berecht,  Ghinghic ane met talen echt:  “Hoe es daer ghevaren? hoe es daer ghesciet?” 4385  Die moer sprac: “Wi en hebben niet.  Een van Galissien, sonder hoeft,  Heeft ons allen daer beroeft;  Want hi leide stene ende hout  In die scale, soe menich fout, 4390  Dat hi daer mede, tien stonden,  Al ontwoech sine sonden.  Dus es ons die ziele ontgaen.”  Met desen woerde voer hi wech saen,  Ende die ziele dede hare ende 4395  In februario op die [vijfde] kalende.  Hier bi moghen wi wesen vroet  Dat goet kerken maken doet.  Keiser Karle was begraven  Tote Aken, met groter haven, 4400  In sijnre capellen ronde,  Die eerlichste die in sijnre stonde  In den roemschen rike was.  Te sinen gravene, als ict las,  Was paus Leo van Rome die stede, 4405  Ende vele roemscher heren mede,  Bisscoppe, graven, hertoghen,  Meer dan wijt ghenoemen moghen,  Abde, meer dan icker weet.  Den doden hadde men ghecleet 4410  Met keiserliken clederen scone,  Ende op sijn hoeft ene crone,  Ende [setten] op enen guldenen setel mede,  Alse een here in sijnre mogenthede,  Enen boec op sine knien, 4415  Daer men in mochte sien  Die ewangelien alle viere,  Bescreven met goude, diere.  Den boec hilt hi, als ict vant,  Aldaer metter rechter hant; 4420  In die luchtere hilt die here groot  Enen sceptre van goude root,  Opt hoeft ene guldene crone,  Daer an ene guldene ketene scone,  Diet thoeft hielt rechte ende wel, 4425  Dattet niet neder en vel.  Voer hem stont een scilt van goude,  Dien hem senden, doer sine houde,  Die van Rome, met groter werde.  Een boghe was ghemaect int erde 4430  Van stenen sterc, na sijn behoef,  Daermenne eerlijc inne groef.  In dien boghe daden die grote lude  Specien ende dieren cruden,  Ende besloten met groter ere 4435  Daer in Karle den groten here.