HOE CALUE KAREL MAECTE DEN EERSTEN GRAVE IN HOLLANT. Dat LIII Capittel.  Dese caluwe Karle, es ons becant,  Maecte den eersten grave in Hollant,  Ende sijt des seker ende ghewes 4935  Dat dat graefscap van Hollant es  Een stic uut Vrieslant genomen,  Als ons te voren es comen.  Als men screef viij hondert jaer  Ende lxiij, weet voorwaer, 4940  Stichte Karle sekerlike  Hollant uut sinen keiserrike,  Ende spleet daer toe al gheheel  Van Vrieslant sijn deel,  Ende gavet enen Diederike, 4945  Enen edelen man, ende maecten rike,  Die hem langhe hadde ghedient  Ghetrouwelike als sinen vrient,  Ende van desen selven saken  Dede hi hem tsarteren maken 4950  Daer hi over was ende mede,  Tote Bladele in ene stede,  Een dorp dat opten Rijn steet,  Neghen daghe, alsment weet,  Voer midden zomere sinte Jans dach, 4955  Daer sine gheboerte op lach:  Doen, als wijt conden bevinden,  Begonste hem eerst onderwinden  Hollant dat het grave ontfinc.  Noch gheviel, na dese dinc, 4960  Dat Karle kaluwen broeder,  Die coninc was ende behoeder  In Almanien, alsment las  Hier vore, daers te ghewaghene was,  Desen selven Diederike 4965  Meer gaf, ende maecte bat rike:  Hi gaf hem, hebben wi vreest,  Waesche (dat doen was een foreest,  Water lant, mersch ende heide),  Ende Hollant daer toe mede, 4970  Ende wat sore toe behoerde.  Nu hebben die lande ander woerde,  Als wi wanen, ende ander namen.  Dus, alsoe wijt vernamen,  Was dese Diederijc deerste grave, 4975  Daer Hollant weet te segghene ave,  Bi des caluwes Karels gichte,  Als ic u hier voren dichte.  Een stucke, na dat dit ghevel.  Doen was die aventure fel 4980  Calue Karlen van Vrancrike;  Want sine kindre niet hoefschelike  Hem en proefden, alst hier volghet an;  Want sijn sone Karleman,  Die clerc was ende diaken, 4985  Handelde qualike sine saken;  Want hi ter werelt is ghekeert,  Ende pijnt hem hoe hi onteert  Den vader, ende waert alsoe bestaen  Recht als een ander Juliaen, 4990  Soe dattene, om dese dinc,  Sijn vader met rade vinc,  Ende dedene daer omme blenden,  Dat hijt rike niet en soude scenden.  Sijn ander sone, die Karle hiet, 4995  Was soe stout, dat hi verliet  Hem te vele op sine cracht,  Ende hevet enen ridder ghewacht,  Enen vromen, die hiet Albijn,  Om te wetene die cracht sijn, 5000  Ende bestonden, te sijnre scinde.  Albijn, diene niet en kinde,  Sloeghene in die were doot,  Dies hadde die vader rouwe groot.  Dus en bleef hem der sonen maer een, 5005  Lodewijc, daer die crone op versceen.