VAN CALUE KARELS DOOT. Dat LIV Capittel.  Int ander jaer, als ict las,  Dat kalu Karle keiser was,  Waert hi des in wille, te waren,  Dat hi te Rome woude varen 5010  Ende gaf sijnre nichten in huwelike,  (Die van keiser Lodewike  Ghewonnen was, die keiser sat  Vore hem te Rome, in die stat)  Bosen, die was sijns wijfs broeder, 5015  Ende maectene coninc ende behoeder  Over Provenche, ende dede hem ere,  Dat hi overconinc was ende here.  Ende als hi was te Rome waert,  Soe verhoerdi, in die vaert, 5020  Dat Karle ende Karleman,  Sine nevelinghe, meneghen man  Versameden, op hem te comene,  Om sijn volc te verdomene.  Droeve wart hi ende vervaert. 5025  Ende keerde weder te lande waert.  Te Mantes starf hi in die stat:  Een valsch jode dede hem dat,  Die hem gaf een fel pusoen:  Daer moesti sijn einde doen. 5030  Die crone quam van Vrancrike  Op sinen sone Lodewike,  Die Lodewijc die Lespere hiet  (Want hi els ghenen sone en liet):  Die was in Vrancrike here 5035  Twee jaer, ende niet mere.  In desen tiden dat wi lesen  Stont Vrancrike in groter vresen;  Want die Denen ende die Normanne  Destrueerden al daer danne 5040  Vrancrike, Vlaenderen, Enghelant,  Brabant, Pikardien, Hollant,  Ende opten Rijn, voert ende weder,  Worpen sijt al ter neder,  Borghe ende vesten al ghemene, 5045  Sonder van Brugghe die borch allene,  Ende sent Thomaers: dese twee  Lieten si staen, al deet hem wee;  Nochtan waren in die were  Altoes, met haren here, 5050  Die Francsoise, met moede groot,  Ende sloeghenre vele doot;  Want int selve jaer, tier tijt,  Vochten die Francsoisen enen strijt  Op die Denen entie Normanne, 5055  Ende sloeghen hem af v dusent manne.  Te Parijs oec, bi der stat,  Sloeghen si doot ende maecten mat  Der Normannen tenen male  Neghen dusent bi ghetale. 5060  Nochtan, xvj jaer achter een,  Daden dese groten ween  Der cronen van Vrancrike,  Eer mense ghestiet uten rike;  Nochtan behilden si, tharer partien, 5065  Dat lant al van Normandien,  Wien lief es ofte oec claghe,  Ende besittent heden den daghe.  Int ander jaer, in waerre dinc,  Dat Lodewijc die crone ontfinc, 5070  Es te noenen die sonne vergaen,  Ende wart soe doncker, sonder waen,  Datmen sterren sach an den throne.  Lodewijc, die de vranxe crone  Tien tiden droech, ende Lespere hiet, 5075  Op dien tijt van der werelt sciet,  Als die cume recht twee jaer  Coninc hadde ghewesen daer,  Na kaluen Karle, sinen vader;  Dies wart in twivele al gader 5080  Vrancrike; want wenich viant  Lach doen met ghewelt int lant,  Beide Denen ende Normanne.  Die heren waren in twifele danne,  Om dat hi gheen kint en liet, 5085  Wie best ter vranscher cronen siet:  Sijn wijf, dat was emmer waer,  Ghinc doen met kinde swaer;  Maer die verst was daer fel.  Selke Fransoyse seiden wel 5090  Dat men Bosen gave tlant,  Die Provence hadde in hant,  Want hi was conincs Lodewijcs oem;  Selke namen elwaert goem,  Ende wilden, want hen goet dochte, 5095  Datment met Almanien knochte,  Want het wilen van een quam:  Selke waren daer omme gram,  Ende wilden dat men gave trike  Den twee broederen, ghemeenlike, 5100  Die Lodewijc in kese wan,  Dat was Lodewijc ende Karleman:  Dese twee bastaerde namen trike,  Ende deildent broederlike  Na Lodewike, haerre beider vader, 5105  Ende regneerden, te gader,  In Vrancrike der jare vive.  Daer na saen wart van Lodewijcs wive  Een wettich sone gheboren,  Dien wi Karel noemen horen, 5110  Die Simpel hiet bi toenamen,  Die sindert tlant hadde te samen.  Van Provence die coninc Bose  Ende die bastaerde dreven nose  Met rovene ende met vechtene, 5115  Om Vrancrike te berechtene;  Want Bose hadde gherne ghecomen,  Ende hadde hem trike afghenomen.