WANEN DIE DENEN QUAMEN. Dat LVII Capittel.  In desen tiden sekerlike  Daelde sere tRoemsche rike,  Bedi het scoerde al te male;  Want twee heren in Ytale, 5250  Deen hiet Wijt, dander Berengier,  Die moghende waren ende fier,  Streden onderlinghe omt rike;  Want Karels gheslachte moghenlike,  Die dat rike hadde verworven, 5255  Was nu harde sere verstorven,  Soe dat Vrancrike, wildijt verstaen,  Bina te niewete was ghegaen;  Want Lodewijc, des Lespers sone,  (Simpel Karle hiet die ghone) 5260  Soude coninc hebben gheweest na recht;  Maer het was te jonc een knecht,  Luttel meer dan x jaer out.  Si maecten coninc met ghewout  Oden, des grave Robbrechs sone 5265  Van Angiers: hi was die gone  Die met Reinolve den hertoghe  Versleghen was, int orloghe  Bi Angiers, met vele mannen,  Van den Denen ende den Normannen: 5270  Dese Ode wart gheweldichlike  Coninc ghemaect in Vrancrike,  Ende regneerde neghen jaer.  Doen voer ene partie, weet voerwaer,  Van den Fransoisen om Lodewijcs sone 5275  (Karle die Simple hiet die gone),  Die doen out was twelf jaer,  Ende brachtene in den lande daer,  Met groter macht, met groten volke,  Ten ertschen bisscop, die hiet Folke, 5280  Tote Riemen in die stat:  Daer es hi in den stoel gheset,  Ende coninc ghewijt, ende belesen,  Alsoet met rechte soude wesen.  In desen tiden quamen weder 5285  Die Normanne, bet wreder,  Met orloghen swaer voer Parijs:  Si en condent ghewinnen in gheenre wijs,  Ende traken te Burgoenien waert;  TSans belaghen si metter vaert, 5290  Dat si winnen niet en moghen;  Te Troys sijn si voert ghetoghen,  Ende hebben die stat verbrant.  Si verbernden dorp ende lant,  Ende en lieten staen veste noch tuun, 5295  Al tote Toel ende Verduun.  Hier soe moghedi horen  Wanen si waren gheboren  Dese Normanne, die dus moghendelike  Hen hilden in Vrancrike: 5300  Si hadden enen here, als ic las,  Die Rolle gheheten was,  Ende sijn neve Gelle  Was mede sijn gheselle:  Dese Rolle was een edel Dene; 5305  Maer sijn gheslachte was al clene  Ende verstorven harde seere:  In Denemerken was hi een here.  Nu was daer een coninc, die Elres hiet,  Die Rollen uten lande stiet, 5310  Ende slants verdreef al te male,  Om dat hien niet mochte wale.  Soe moeste Rollo tlant rumen,  Ende moeste roeven ende scumen;  Oec rumede met hem menich tlant. 5315  Die hem rovens onderwant,  Oft die hem niet gheneren conden,  Vielen aen hem, tien stonden.  Roeven voer hi op de zee,  Ende quam in Vranckrike, daer hi wee 5320  Den conincrike dicken dede.  Te Chartres viel hi voer die stede,  Daer binnen lach hartoghe Ritsaert,  Die sinder hertoghe in Borgundien waert;  Ende oec lachere in echt 5325  Van Parijs die grave Robbrecht.  Soe groet was daer der Denen macht,  Dat sise daer, met haerre cracht,  Ane te stridene niet en dorsten betrouwen;  Maer ane Marien, Onser Vrouwen, 5330  Hebben si gheset haren troest,  Die meneghen uter noot verloest.  Ene heilighe scone baniere  Maecten si van binnen sciere  Van den hemde, dat Marie 5335  Moeder ende maghet droech, die vrie.  Enen vane maecten si [er af] ter ure  Ende stakene daer opten mure.  Die heidene saghen themde ane,  Ende bespotten selken vane. 5340  Op dat hemde ghinghen si scieten,  Maer dies en mochten si niet ghenieten;  Want hen verdonckerden die oghen;  Si en conden topsien niet ghedoghen:  Des worden donse daer gheware, 5345  Ende voeren uut met haerre scare,  Ende sloeghen hen af soe meneghen man  Datment ghetellen niet en can;  Maer Rolle al daer ontflou,  Dien des strijts sere berou.