DIE PAIS TUSSCHEN DIE NORMANNE ENDE SIMPEL KARLE. Dat LVIII Capittel. 5350  Nu hadden die Denen binnen xl jaren  Ende die Normanne oec, te waren,  Vrancrike harde sere verladen  Met menegher bitterliker scaden,  Ende soe gheplaghet dats Onse Here 5355  Nu began tonfermene sere,  Ende gaf den heidenen selke gave  Dat si des vechtens stonden ave,  Ende gheloefden dopsel tontfane,  Ende tlant in manscap tangane, 5360  Dat si ghewonnen hadden met stride.  Des was Simpele Karel blide,  Die de vransche crone droech,  Ende wart ghemaect alselc ghevoech,  Om den moet te maken sochter, 5365  Dat hi Gillen sijnre dochter  Rollen tenen wive gaf,  Ende hi des heidendoms stont af.  Rolle wart kersten in diere wijs,  Ende Robbrecht hieffene van Parijs, 5370  Ende was Robrecht na hem ghenant.  Dit was deerste Robrecht becant  Van Normandien, dat Neustria hiet:  Van hem quam sinder edel diet;  Want Robbrecht Rolle liet na hem 5375  Enen sone, hiet Willem,  Die goet man was ende waert;  Ende Willems sone hiet Richaert;  Richaert enen sone liet,  Die na hem oec Richaert hiet, 5380  Ende enen andren, hiet Robrecht:  Dese wan met wapenen echt  Poelgen, Calabren ende Cecile:  Dese verwan, op ene wile,  Die van Venegien, ende daer toe mede 5385  Den keiser van Constantinobole der stede,  Alexise, des was hi waert:  Dese hiet Robbrecht Wisgaert,  Ende was Willems des bastaerts vader,  Die Inghelant wan al tenen gader, 5390  Ende den coninc Arolt doot sloech,  Ende in den lande crone droech.  Dus ghedeech tgheslachte, dat hi wan,  Rolle, die Dene, die edel man.  Dese Robbrecht Rolle hadde enen gheselle, 5395  Als ic u seide, ende hiet Gelle,  Die dat doepsel mede ontfinc:  Karel die Simpel, in ware dinc,  Gaf hem Bloes, dat ene borch was:  Daer maecti, als icker af las, 5400  Ene borch ende ene stat,  Daer hi grave ende here in sat,  Ende was deerste grave van Blois,  Niet Perthenopeus die Fransois,  Die noit ghewonnen was noch gheboren. 5405  Van desen Gelle, als wijt horen,  Quam een groet gheslachte, te waren.  Al segghen somme favelaren  Dat die van Bloes sijn algader  Comen van Gaveloene, den verrader, 5410  Si lieghen, en es niet waer;  Ghi vint hier die waerheit claer.  Aldus einde, in desen daghen,  Der Denen en der Normanne plaghen,  Ende wat soe kersten niet en wart 5415  Dat bleef doot al voer tsweert,  In Duutsche lant, in Vrancrike,  Oft si vloen ghemeenlike  In Denemerken, over die zee,  Danen si en keerden nemmermee. 5420  Rolle ende Gelle die ontfinghen  Hare lande, in waren dinghen,  Van Simpel Karle van Vrancrike,  Die te wive hadde in huwelike  Edewaerts dochter van Enghelant, 5425  Die coninc daer was becant.  Ende alse Rolle, sonder waen,  Sijn leen daer soude ontfaen  Van Karel den coninghe,  Daer menich man stont te righe, 5430  Hietmen Rollen, al daer hi stoet,  Dat hi custe des conincs voet.  Rollen veronwaerde mettien  Daer te vallene op sine knien:  Den voet nam hi metter vaert 5435  Ende hieffen op te monde waert,  Ende die coninc gaf enen val.  Van lachene was daer een gescal  Onder die Normanne; mer die walen  Begonden segghen ende talen 5440  Dat Rolle in onwaerden dede.  Rolle seide het waer sede  In sinen lande, want mens plaghe:  Dus bleef dat scelden entie claghe.  In dien tiden, ghelovets mi, 5445  Begonste die ordine van Clungi:  Ode, die goede musisien,  Was deerste abt van dien,  Doe men screef Ons Heren jaer  Neghenhondert ende xiij voer waer. 5450  Ontrent twelf jaer na desen,  Alsoe wijt in den Spieghel lesen,  Was een heilich man in Brabant,  Die sinte Wibrecht was ghenant,  Een riddere, een heilich here, 5455  Die liet varen der werelt eere,  Weelde, ende ridders leven,  Ende heeft hem moninc begheven:  Gembloes stichte hi tien male,  Die abdie weet men wale, 5460  Ende daer dede hi sijn einde  Ende diende Gode sonder scende.