HOE CONINC LOTHARIJS VOER OPTEN KEISER OTTEN SIJNS OEMS SONE. Dat LXL Capittel.  Na Lodewijc des Simpels doot  Soe wart ghewiet here groot 5620  Lotharijs coninc van Vrancrike,  Ende, om te levene paiselike,  Maecti sijnre moyen man,  Hughen den Groten, vordan  Hertoghe van al Vrancrike. 5625  Ende daer na, cortelike,  Starf Hughe die Grote van Parijs  Ende wart begraven tsent Denijs,  Ende Hughe Capet wart daer na mede  Hertoghe, in sijns vaders stede. 5630  Dese Lotharijs, die gheweldechlike  Coninc nu sat in Vrancrike,  Wart dies alsoe beraden  Dat hi tkeiserrike wilde scaden;  Nochtan droech sijns oems sone, 5635  Otte die jonghe, die keiser crone,  Die tAken lach, tien tiden,  Ende hem luttel bewaende van striden.  Lotharijs trecte in Loreine,  Om te winnen borch ende pleine, 5640  Om te scadene den keiserrike.  Die keiser sach gheweldechlike  Die Fransoise op hem tien,  Alse dies niet en was vorsien:  Soe moesti doen sijn ghevaen; 5645  Maer wiselic is hi ontgaen,  Alse diet ghebeteren niet en mochte,  Ende hem te wrekene dochte.  Die Fransoise voeren tlant al dure,  Ende roefden alle die ghebure, 5650  Wantse niement weder stoet.  Ende alst hem doe dochte goet  Sijn si met rove weder ghekeert.  Otto siet hem dus onteert,  Ende gadert onghetelt here, 5655  Ende ontboet den coninc dat hi hem were,  Hi sal, in sente Remijs daghe,  Vrancrijc stoken, sonder saghe,  Als hi dede: hi quam int lant,  Rovende, bernende dat hi vant. 5660  Ontrent Louwen ende Riemen  En mochte hem verweren niemen;  Omtrent Sessoen ende Parijs  Verheerdijt al, in selker wijs.  Maer allene soe liet hi, 5665  Telker stat, die kerken vri.  Dit duerde tote sinte Andries dach.  Te Karne, daer hi op die Seine lach.  Ontfinc hi scade al onbewaert,  Achter in sijns heren staert. 5670  Int naeste jaer, daer naer,  Sach men in den hemel claer  Vechten liede, in die maniere  Oft si waren al van viere.  Dit was op sinte Symoen ende Juden, in den nacht, 5675  Dat men sach die Gods cracht.  Dese Otto, die men heet den jonghen,  Heeft Lotharise soe bedwonghen,  Die coninc was in Vrancrike,  Dat si quamen ghemeinlike 5680  Te gader spreken, op ene reviere,  Ende maecten pays in diere maniere:  Dat Lotharijs ewelike  Verswoer Loreine ende Lothrike  Ane te versoekene enich recht; 5685  Ende hier mede einde dat ghevecht.  Int vierde jaer daer na, bleef doot  Lotharijs, die here groot,  Die crone droech in Vrancrike,  Ende liet na hem Lodewike, 5690  Die luttel meer dan een jaer  Na den vader was coninc daer,  Ende starf, alsment bescreven vint,  Ende en liet broeder, noch kint.  Enen oem haddi, es ons becant, 5695  Die was hertoghe in Brabant,  Die Karel hiet, sijns vaders broeder,  Beide van vader ende van moeder:  Om desen Karle, es ons becant,  Hebben die Fransoise ghesant, 5700  Dat hi quame, ende die crone ontfinghe.  Hertoghe Karle hadde sine dinghe  Alsoe gherne ane ghenomen,  Dat hi int lant ware machtich comen;  Ende die wile dat hi sine vaert 5705  Te traechlike sette derwaert,  Quam Hughe Capet, grave van Parijs,  Die stout was, naradich ende wijs,  Ende heeft Vrancrike an hem ghesleghen,  Ende die crone an hem ghedreghen, 5710  Dies hem die vader oec pijnde te voren,  Als ghi hier vore moghet horen,  Ende sijn oudervader Robbrecht,  Die vore Sessoen bleef int ghevecht,  Die Simpel Karel sloech, alsoe ict las, 5715  Die dees Karels vader was.  Nu mict dese Hughe dat hi sal  Dese dinghe volbringhen al  Die sinen vorders sijn ontbleven;  Nochtan waren si gheneven 5720  Ten andren lede, meerre noch minder,  Dan twee ghesuster kinder.