VANDEN SEVEN HEREN DIE DEN KEISER KIESEN. Dat II Capittel. 95  Dese Lambrecht liet enen sone,  Heinric d'Oude hiet die gone:  Gheerberch, sijn moeder, als ict merke,  Leghet in sente Ghertruden kerke  Te Nivele, daer haer name bescreven 100  Op haer graf noch es bleven:  Daer staet, alsoe als ict kinne,  Dat si van Brusele was gravinne,  Van edelen gheslachte ende van hoghen,  Karels dochter des hertoghen, 105  Die bi Hughe Capette ghewaerlike  Beroeft was van Vrancrike.  Tote noch hadde, sonder waen,  Dat keiserrike alsoe ghestaen  Dat verstarf van ore tore, 110  Ende dat ment hilt sonder core.  Nu worden die duutssche heren  Alsoe beraden, horen wi leren,  Dat si te gadere quamen,  Alle in ene stede te samen, 115  Ende droeghen over een alle gader,  Dat kint na den vader  Niet en soude, van rechten scouden,  Die keiser crone na hem houden,  Maer dat men kiesen soude dan 120  Enen wettighen stouten man,  Diet kerstenheit al te gader,  Metten paus, den oversten vader,  Berechten soude ende beweren  Van al dat hem mochte deren; 125  Want alst verstarf van ore tore  Soe waren die kindere som dore,  Ende wrachten domme werken,  Ende en bescermden niet die kerken:  Ende si droeghen over een alsoe 130  Dat si souden setten daertoe,  Met ghemeinen rade, met eren,  Drie papen ende vier lantsheren,  Die den keiser kiesen souden  Alst ment noch voert siet houden. 135  Die papen moghedi horen hier:  Coelene, Mense ende Trier.  Die van Coelne es canselier  In Ytalien, wi lesent hier,  Die van Mense in Germania 140  (Dats duutssche lant, als ict versta),  Die van Triere eest in Gallen  (Dat es dwalsche lant met allen):  Dit sijn die drie canseleren  Die den keiser kiesen ter eren. 145  Die vier lantsheren sal ic u  Met corten woerden segghen nu:  Dierste es die coninc van Behem:  Die core moet sere staen bi hem,  Ende hi es des riken scincke; 150  Dander, als ic mi bedincke,  Pleghet die here te sine  Die paelgrave van den Rine:  Die es drossate van den hove  Des keisers van groten love; 155  Die derde es van Sassen hertoghe:  Die moet voer den here hoghe  Sijn swaert draghen alst es feeste,  Voer die hoghe ende die meeste;  Van Brandeborch die marcgrave 160  Es der vierde een daer ave,  Die es van den rike camerare.  Dese seven heren mare  Kiesen, na die duutsche wet,  Hem, die men in den stoel set 165  Tote Aken, ende coninc maect:  Es hi soe vrome dan ende gheraect  Dat hi wert es der keiser crone,  Die gheeft hem die paus te lone.  Gheerherghen sone, Heinric dOude, 170  Liet enen sone, alst God woude,  Hiet Lambrecht van Brusele, ende die liet  Ene dochter, die Machtelt hiet,  Diet lant van Bonen hadde behuwet  Met Justase dien si trouwet: 175  Van hem soe droech si enen sone,  Justaes soe hiet oec die gone,  Ende dese Justaes die bleef doot  Bi Dornike, in enen stride groot:  Drie kindere liet hi doen: 180  Deen was Godevaert van Bolioen,  Bouden, ende Justaes sijn broeder.  Sente Yde was haer elker moeder,  Die dochter was, als ict kinne,  Godevaerts, sgraven van Ardenne. 185  Godevaert metten bulte die was  Haer broeder, daer ic vore af las,  Die Hollant wan vromelike,  Ende here sat in Lothrike:  Hi wart vermoert, in waerre dinc: 190  Daer hi teenre clein cameren ghinc  Wart hi ghesteken in sijn fundament,  Ende en liet na hem gheen kint,  Ende Lothrike dat bleef doen  Op sinen neve van Bolioen. 195  Sijnre suster sone, sente Yden,  Die meest in dien tiden  Te Brusele woende, ende daer ontrent;  Ende bi Genapien, alsmen vent,  Hadsi oec ene woninghe mede, 200  Daer si dicts woende ter stede,  Ende hilt hare drie kinder  Onder haers selfs roede ghinder,  Ende leerde hen scame ende ere,  Ende boven al te dienen Onsen Here. 205  Oec soe seit men van hare  Dat si voersprac openbare,  Dat haer kindere, in haren daghen,  Te Jherusalem crone souden draghen,  Ende winnen dat heilighe lant, 210  Als men namaels ondervant.