VAN MESVALLE DAT HEN GESCIEDE. Dat VI Capittel.  Soliman is te Nich comen,  Ende heeft dese mare vernomen,  Dat sijn casteel was verloren. 450  Met crachte voer hi daer voren,  Ende wan hem af die veste.  Daer bleven een deel der beste  Beide van buten ende van binnen.  Die veste moestense laten winnen, 455  Want hem gheen ontset en quam.  Onse liede worden gram  Ende droeve, alsi hoerden mare  Dat haer gheselscap doot ware  Al te male, ofte ghevaen, 460  Haer beste Duutsche sonder waen;  Maer dusent Duutsche waren te voet,  Ende tweehondert ridderen goet.  Peter en was niet selve daer.  Die ghemeinte dede selken vaer 465  Mijn heer Wouteren Sausenier,  Ende met hem andere ridderen fier,  Dat si met hem moesten varen,  Om te wrekene haer scaren.  Ende daer si te Nich weder tiden 470  Bestontse Soliman teenre siden.  Daer sloeghen donse meneghen doot;  Doch was dat ghescut soe groot,  Ende te menichfuldich, daer ende hier,  Ende mijn heer Wouter Sausenier 475  Was in de borst te seven steden  Doer scoten, daer si streden,  Ende starf als een ridder stout,  Ende van Bremen mijn heer Arnout,  Heer Folkaert van Charters mede. 480  Donse verloren daer die stede,  Ende weken doer dat ghescot  Toter havenen te Innicot.  Die Thurken volchden vaste naer,  Ende sloeghen hier ende daer, 485  Ende wonnen hen af met spoede  Haer tenten, met al den goede,  Ende vinghen ende sloeghen doot  Man ende wijf, clein ende groot.  Drie dusent weker van den besten 490  Daer bi, teenre ouder vesten:  Si was sonder decsel ende dore.  Om te proevene die aventore  Haer doren maecten si van scilden.  Die Turke, diese winnen wilden, 495  Hebbense daer binnen beleghen.  Hier binnen es die mare ghedreghen  Peteren den heremite, die tien tiden  Keiser Alexis was bi der siden.  Peter was droeve om die mare, 500  Ende om sijns volcs grote oerbare  Soe gaf hem die keiser ontset,  Daer Soliman bi wart belet,  Ende onse liede werden verlost,  Die beleghen waren sonder troest. 505  Soe sijnre twee vaerde verloren;  Want si gheens raets wilden horen.  Nu stichte die derde vaert  Een pape, die Godscalc gheheten waert,  Dien Petere de heremite beval 510  Dat cruce te prekene over al,  Die brachte Vrancken, ende Almanne,  Beyeren, Swaven, stoute manne,  Hessen, Sassen, ende Vriesen,  Ende quam met desen riesen 515  Te Messelborch, in Hongherien,  Daerne met sijnre partien  Coninc Caleman wel ontfinc,  Ende gheorloefde hen die dinc,  Dat si door tlant wel riden mochten, 520  Ende cochten ende oec vercochten;  Maer die Beyeren ende die Swaven,  Daer si doer dien lande draven,  Moesten si haerre seden pleghen,  Ende roefden tfolc bi den weghen. 525  Enen jonghelinc si vinghen,  Enen Hongheren, sonder verdinghen:  Enen stake sloeghen si hem dure.  Om dese moert, om dese mesbure  Waert die coninc arre ende gram: 530  Met groter volke hi na hen quam  Ende dede hen, met scoenre tale,  Hare wapene opgheven al te male;  Ende daer nae sloech hi, sonder were,  Al doot ghene verdoemde here. 535  Dit was in de derde vaert  Dat tfolc aldus versleghen waert.