VAN EENRE ANDERE VERSAMENINGHEN DIE DAERWAERT TRAC. Dat VII Capittel.  Hier na te hans, na dese dinghe,  Quam noch ene versameninghe,  Vlaminghe, Inghelsche, Brabantsoene, 540  Lothrikers, ende ridders coene.  Man ende wijf, menich seriant  Traken metten onsen over tlant:  Te Coelne quamen si in die stat groot,  Ende sloeghen al die Joden doot, 545  Ende braken huus ende synagoghe,  Ende namen goet, neder ende hoghe,  Ende seiden dat si met dien saken  Den lachter Ons Heren wraken.  Loddegher wijfs was vol haer here. 550  Te Maghentse was voert hoer gere,  Daer si vonden binnen doe  Enen grave, hiet Emichoe:  Dien maecten si haren hoefman.  Si streden daer die Joden an: 555  Haer goet hadden si te male  Ghevlucht in des bisscops sale:  Dat en halp hem cleine noch groot:  Si sloeghense al te male doot,  Ende namen al haer goet, 560  Dus waren si op hem verwoet.  Van danen trac grave Emichoe  Met sinen roeve, blide ende vroe.  Oec quam met hem Thomaes ende Clerbout,  Met enen here soe menichfout, 565  Dattet sceen sonder ghetal.  Dat here quam te samen al  Te Messeborch in Hongherie.  Si sloeghen inde prayerie  Haer ghetelt op ene riviere, 570  Heet Lincare, die daer maisiere  Neder loept, sterc ende groot.  Si hoerden dat men hem verboet  Dat liden; want die coninc was  Ende sijn volc in vare das, 575  Om dat Godscalcs here daer lach  Opt velt doot, op dien dach  Dat si dat volc wilden wreken.  Alsi vernamen, in dat spreken,  Dat si niet en mochten liden, 580  Vielen si doen in allen siden,  Ende stormden ane die stede,  Ende haddense bi na mede  Over haren hals ave ghewonnen;  Maer God en wouts hen niet gheonnen. 585  Die coninc sach dat tfolc soe street,  Ende hadde hem ter vlucht ghereet,  Ende sine baroene te Rusen waert.  Nu hevet God alsoe bewaert,  Dat hi den pelgrimme aldoe 590  Alselken vaer sende toe,  Soe dat si ter selver ure  Alsoe begaven die mure,  Ende vloen, si en wisten twi.  Die Hongheren volghden hem bi 595  Ende sloeghen al, cleine ende groot,  Datter cume yemant ontscoot:  Al den vechters namen si tlijf;  Si vinghen kindere ende wijf,  Ende namen al den roef 600  Die meerre was dan gheloef.  Emicho, die grave, ontreet  Met cleinre menechte, alsment weet;  Heer Thomaes ende heer Cleerbout,  Ende met hem menich man stout, 605  Liet Onse Here daer bliven,  Om dat si met quaden wiven  Onwet dreven in die vaert;  Want si, ten Joden waert,  Wijch stichten, niet om Gods ere, 610  Maer om haer roven mere.  Ende noch dadense dat argher was:  Si hadden int here, sijt seker das,  Ene gans ende ene gheet,  Ende wilden dat gheloeven ghereet 615  Dat die twee waren vervult  Metten heilighen gheest (dus verdult  Was gheent vermaleledide heer!).  Dies sloechse God sonder weer;  Want hi en wilde ghedoghen niet 620  Dat alsoe onghelovech diet  Sijn heilighe lant ontreinen soude,  Ende dat kersten heten soude.  Somme van der levender partien  Weken ieghen Lombardien, 625  Somme ieghen Oestrike;  Daer si ghemoeten cortelike  Dat heilighe heer, van Gode vercoren,  Daer hi mede wilde te storen  Dat heidenscap, ende doen winnen 630  Dat graf daer hi selve lach binnen.