VAN GODEVERTS VAERT VAN BOLIOEN. Dat VIII Capittel.  Nu es gheporret tHongrien waert  Die salighe hertoghe Godevaert,  Die hertoghe was van Lothrike,  Ende die men noemt ghemeinlike 635  Godevaert van Bolioen,  Daer loghenaers misdaet aen doen,  Dat si hem willen tien ane  Dattie Riddere metten Swane  Sijnre moeder vader was, 640  Ende dien hieten si Helyas:  Dits loghene ende al niet.  Godevaerds moeder Yda hiet,  Ende was een heilighe vrouwe,  Ende leghet te Waesden in Henegouwe: 645  Haer vader hiet Godevaert,  Van Lothrike hertoghe waert;  Haer broeder Godevaert metter bule  Die verwan die Vriesen vule,  Ende Hollant, alst hier vore staet; 650  Want hertoghe was hi, das gheen beraet;  TUtrecht soe wart hi vermoert:  Van hem quam gheen sone voert.  Bi dese redene soe waert  Hertoghe haer sone, Godevaert 655  Van Lothrike ende van Bolioen:  Dese wansi, alse vrouwen doen,  Aen Justase van Bonen den grave:  Machtelt wasser moeder ave  Die dochter was Heinrijcs des ouden, 660  Diet graefscap van Brusele heeft behouden,  Gheerberghen sone, als ict vore las,  Die gravinne van Brusele was,  Karels dochter, die jammerlike  Ghesteken was ute Vrancrike. 665  Dese Yda, gravinne van Bonen,  Wan ane Justase noch twee sonen,  Deen was Bouden, dander Justase.  Ens niemen alsoe dwase  Hi en mach proeven, in sinen wane, 670  Dat loghene es van den swane.  Dese Godevaert hi quam  Te Tonenborch, als ict vernam,  Dats in Oestrike ene stede.  Bouden, sijn broeder, voer mede. 675  Selc seeght dat Justaes van Bonen  Haer broeder quam metten gonen:  Met hem een neve een ridder fier  Van Greis, gheheiten heer Warnier;  Heer Bouden van Borch haer maech, 680  Die ten wapenen niet was traech;  Van Toel die grave Reinare,  Sijn broeder heer Pieter, in die scare;  Heinric van Assche, een ridder waert,  Ende sijn broeder heer Godevaert: 685  Desen quam die mare ieghen  Hoe die Hongheren hebben versleghen  Die pelgrimme: hem wonderde das,  Want haer coninc kersten was,  Ende hebben boden aen hem ghesent, 690  Daer si bi hebben bekent  Dat vele was bi hare scouden;  Want vriendelijc si liden wouden.  Doen gaf die hertoghe Calimanne  Den coninc te ghisele danne 695  Sinen lieven sone Boudene.  Hi gheboet int heer te houdene,  Opt lijf, pais ende vrede;  Ende die coninc gheboet mede  Dat men en verdiere dranc noch spise, 700  Opt lijf, in deser selver wise.  Dus leden si, met hare partien,  Vrilike doer Hongherien,  Tote dat si quamen te Mallevile:  Daer quam, in der selver wile, 705  Die Honghersche coninc Caliman.  Die ghisele, die hi ghewan  Van den hertoghe, gaf hi hem weder.  Allen toren leidemen neder;  Ende die coninc gichte die heren 710  Mildelike, met groter eeren,  Ende heetse varen ghesont.  Danen voeren si, in corter stont,  Tote Belegrave voert;  Ende, alsi scieden uter poert, 715  Quamen si aent wout van Bolgherien,  Daer si doen, met haerre partien,  Acht daghe in moesten daghen.  Boetscap brachte men hen ghedragen  In dat wout in dierre wijs, 720  Datse die keiser Alexijs  Groette in Gode, onsen Here,  Ende hem allen bade sere  Dat si roefs ende brants ontboren  In sijn lant, ende namen coren 725  Ende lijfnere omme ghelt.  Godevaert hiet met ghewelt,  Opt lijf, dat niement roven soude.  Dus quamen si doer Bulgeren woude  Ghevaren, toter stat van Nijs, 730  Daer hem die keiser Alexijs  Spise sende met soe volre maniere,  Ende daer toe meneghertiere,  Dat men vertellen niet en can.  Nu gaet hier andere redene an.