terug  begin  verder
[p. 12]

[Trefossa]

Trefossa, pseudoniem van Henri Frans de Ziel, geb. 1916, overleden 1975.

Trefossa voldoet op geen enkele manier aan het beeld dat we nu eenmaal van een pionier hebben. Teruggetrokken, bedeesd, onwillig om te worden gefotografeerd, maandenlang knutselend aan woorden en zinnen, vaak en lang ziek, introvert. Een schuchter mens, die, uiterst terughoudend, de rol moest vervullen van de eerste te zijn, die aan een verwaarloosde, teruggedrongen taal een nieuw leven en zelfs een zekere luister zou verlenen.

Op zijn grafsteen staat het woord ‘Srefidensi’, de innerlijke zelfstandigheid, die Trefossa voor ogen stond toen Suriname zijn staatkundige vrijheid nog moest krijgen. Trefossa heeft dit begrip gemaakt, deze nieuwvorming is zijn geesteskind, hij heeft het gekneed, zoals uit vele nagelaten kladjes blijkt, totdat het rond en gaaf en overdraagbaar was.

 

33. Nagelaten kladje van Trefossa, waarin hij voor het eerst het woord srefidensi gebruikt.
34. Paspoort van De Ziel.


illustratie
33



illustratie
34

[p. 13]


illustratie
35



illustratie
36

35. Grafsteen in Haarlem.
36. Een van de laatste portretten van Henny de Ziel.
37. Trefossa schreef de tekst van het Surinaamse volkslied. In plaats van de muziek van de (Surinaamse) componist Helstone, die Trefossa had gewild, is de oorspronkelijke muziek gehandhaafd.
38. Recensie in het Surinaamse dagblad De West, 1957.


illustratie
37



illustratie
38

terug  begin  verder