Teister, Alain Ps. van Jacob Martinus Boersma, Nederlands dichter, prozaschrijver en kunstschilder (Amsterdam 12.1.1932-ald. 6.2.1979). Was vooral kunstschilder en in die hoedanigheid tevens kunstcriticus van o.a. Vrij Nederland. In 1964 debuteerde hij echter met poëzie in De huisgod spreekt, een bundel die opviel door de nuchter-ironische toon en de vele woordvondsten. Na dit debuut volgden de verhalenbundel Brief aan de eigenaar (1966) en de `schelmenroman' De kosmonaut was een bisschop (1970), een satire op de katholieke kerk en de katholieke politiek waarmee Teister zich afzette tegen zijn katholieke verleden. Daarna volgt een periode waarin Teisters werk sterk modieus bepaald lijkt en zich afspeelt in een sfeer van erotiek, drank, drugs en het bij kunstenaars in trek zijnde eiland Ibiza. In 1976 verschijnt de wat zwaarmoedige roman Mijn pappie is enkel een foto over de vader-zoon-verhouding. Zijn toneelstuk De ziekte van Parkinson (1975) werd slechts kort op het repertoire gehouden. Als schilder vervaardigde Teister een compositie in zeven panelen, het Zevenluik met bed en bezoekers, waarbij hij een dagboek schreef. Dit werk werd, evenals zijn geschilderde kruizen, veelvuldig tentoongesteld. Voorts schreef hij hoorspelen en het operalibretto Verboden inrij (1967). Werken: De ziekte van Chopin (1971), p.; Kinderen van een dode keeper (1972), pr.; Zenuwen, dame? (1977), p. Literatuur: A. Int, `Artistieke en religieuze aspecten in het oeuvre van A.T.', in Maatstaf, 22, 5 (1974); A. Kuiper, in De Tijd (16.2.1979).   [G.J. van Bork]