Andriessen, Pieter Jacob
Nederlands prozaschrijver (Den Haag 17.12.1815 - Amsterdam 19.3.1877). Deze hoofdonderwijzer was een vruchtbaar schrijver van grotendeels historische verhalen voor de jeugd, die hij schreef ‘tot vermeerdering van echt historische kennis onder het opkomend geslacht’ zoals hij zelf aangaf. Zijn werk omvat bijna de hele vaderlandse geschiedenis tot aan de slag bij Waterloo. Andriessen werd in zijn tijd veel gelezen omdat er kennelijk behoefte was aan historische informatie, die aantrekkelijk verpakt werd in een spannende fictieve setting. In De schildknaap van Gijsbrecht van Aemstel (1862) behandelt hij de moord op Floris V, maar hij maakt van de gelegenheid gebruik om tevens een overzicht te verschaffen van de graven van het Hollandse Huis. Veel gelezen was ook De zilveren schaatsen (1867). Andriessen redigeerde tal van jeugdtijdschriften, onder meer de Geïllustreerde Almanak voor de jeugd en vanaf 1874 het blad Voor 't Jonge Volkje.
Literatuur: Lexicon Jeugdlit.; NNBW; D.L. Daalder, Wormcruyt met suycker (1950, 19762)p. 86-88; H. Bekkering e.a. (red.). De hele Bibelebontseberg (1990), p. 269-271, 296-298; W. van Anrooij, ‘Pieter Jacob Andriessen, Floris V en Jacob van Maerlant. Wetenschappelijk verantwoorde jeugdliteratuur’, in: De negentiende eeuw 19 (1995) 1, p. 19-33.
G. Stuiveling en G.J. van Bork
[ingrijpend gewijzigd, november 2001]
