Beijnum, Kees van

Nederlands prozaschrijver (Amsterdam 21.3.1954). Na een reeks van kleine baantjes in allerlei sectoren begon Van Beijnum in 1977 als freelance medewerker te schrijven voor verschillende kranten en tijdschriften. In 1991 publiceerde hij zijn eerste journalistieke boek: Over het IJ, een reportage over een Amsterdamse moordzaak. Vervolgens legde hij zich toe op het schrijven van fictie en in 1994 debuteerde hij met de roman Hier zijn leeuwen. Zijn ontwikkelingsroman met autobiografische trekken, Dichter op de Zeedijk (1995), werd genomineerd voor de AKO-literatuurprijs.

Van Beijnum schreef voorts het scenario voor de tv-film De langste reis (1996) die Pieter Verhoeff vervaardigde over de ontvoering van Gerrit-Jan Heijn.

De roman Hier zijn leeuwen is een ik-verhaal van een psychiatrische patient die zijn turbulente verleden reconstrueert. De thematiek die deze roman beheerst is die van de fundamentele eenzaamheid en het escapisme. Daarbij heeft Van Beijnum duidelijk morele kwesties op het oog die aan de orde gesteld worden in de keuzen die de hoofdfiguren van zijn romans moeten maken. Dat wordt overigens nog explicieter en ambitieuzer gedaan in de roman De ordening uit 1998. De roman De oesters van Nam Kee (2000) speelt in het criminele jongerencircuit van Amsterdam-West. In 2001 werd hem voor deze roman de Bordewijkprijs toegekend en in 2002 ging de verfilming ervan in première.

 

Literatuur: Kritisch lexicon; Oosthoek.

 

G.J. van Bork
[nieuw, februari 2002]